Soya Shell Mound, Kopiec muszlowy w Soya, Ichikawa, Japonia

Soya Shell Mound to podkowiasty kopiec muszlowy i osada z okresu Jōmon na lewym brzegu rzeki Kokubun, o wymiarach 240 m z północy na południe i 210 m ze wschodu na zachód. Wschodnia strona ma dwie warstwy muszli, a zachodnia jedną, z mniejszymi kopcami u stóp głównego. Wykopaliska odkryły 38 ziemianek, 21 jam zasobowych i 20 szczątków ludzkich.

Stanowisko zamieszkiwane w okresie Jomon między 4000 a 2500 r. p.n.e., gdy ludzie żyli z połowów i zbierania małży. Warstwy pokazują, jak ich sposób życia zmienił się przez wieki.

Stanowisko dało nazwę ceramice typu Soya, późnojōmonowskiemu typowi nazwanemu przez Yamanouchiego Sugao w 1939 r. na podstawie skorup z ziemianki. Skorupy wzorcowe zaginęły i nazywano je „ceramiką widmo” aż do ponownego odkrycia w 1987 r. W jednym z dołów zasobowych znaleziono liczne muszle Ostrea denselamellosa do wyrobu bransolet, co sugeruje produkcję na handel.

Wykopany teren zasypano po badaniach, więc midda leży dziś pod ziemią, w dużej części otoczona domami. Dojście pieszo zajmuje około pięciu minut od przystanku autobusowego Soya, obsługiwanego przez autobusy Keisei ze stacji Ichikawa (linia JR Sobu). Szukaj oznaczonego stanowiska, a nie odsłoniętych warstw muszli.

Osady muszli tutaj reprezentują jedno z największych nagromadzeń na pacyficznym wybrzeżu Japonii. Naukowcy mogą śledzić wzorce żywieniowe i nawyki życiowe na przestrzeni wielu wieków tylko z tych warstw.