Tōkō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Hagi, Japonia

Tōkō-ji to świątynia zen położona w leśnym krajobrazie, z kilkoma drewnianymi strukturami wykazującymi chińskie wpływy architektoniczne i otoczona charakterystyczną czerwoną bramą wjazdową. Budynki są starannie rozmieszczone na terenie, tworząc przestrzenie, w których tradycyjny projekt harmonizuje z naturalnym otoczeniem.

Mōri Yoshinari, trzeci pan domeny Chōshū, założył Tōkō-ji w 1691 roku, wzorując się na Manpuku-ji, głównej świątyni szkoły Ōbaku w Uji. Po jego śmierci świątynia stała się bodaiji rodu Mōri, a groby nieparzystych panów, od Yoshinariego do Narimoto, zostały tu umieszczone. W pierwszym roku ery Meiji cmentarz oddzielono od świątyni, a w 1981 roku uznano go za narodowy zabytek historyczny.

Cmentarz kryje groby pięciu daimyō o nieparzystych numerach domeny Chōshū, od trzeciego pana Mōri Yoshinari do jedenastego pana Mōri Narimoto, oraz około 40 grobów żon, konkubin i krewnych. Każdy grób daimyō to kwadratowy granitowy słup o wysokości około 4,4 metra, z wyrytym herbem rodzinnym, ale bez daty śmierci; aleję wyznacza 500 kamiennych latarni ofiarowanych przez wysokich wasali.

Świątynia jest łatwo dostępna dla odwiedzających i można do niej dotrzeć pieszo lub lokalnym autobusem ze środka miasta Hagi. Zalecane są wygodne buty do chodzenia, ponieważ eksploracja cmentarza obejmuje leśne ścieżki z nierównym terenem.

500 kamiennych latarni na cmentarzu ufundowali po jednej wyżsi wasale rodu Mōri, a nie zwykli wierni. Nagrobki to kwadratowe granitowe słupy o wysokości około 4,4 metra, z wyrytym herbem rodzinnym, ale celowo bez daty śmierci. W pierwszym roku ery Meiji cmentarz przeszedł na własność rodu Mōri i pozostaje w niej do dziś.