Honkō-ji Temple, Główna świątynia szkoły Hokke-shū Honmon-ryū w Amagasaki, Japonia

Honkō-ji to główna świątynia szkoły Honmon sekty Hokke w Amagasaki. Jednokondygnacyjna sala główna ma ciemnoszary dachówkowy dach z okrągłymi dachówkami na krawędzi i ciemną drewnianą fasadę z kratownicą. Dwukondygnacyjna drewniana brama z dachówkowym dachem czterospadowym i dwuspadowym otwiera się na brukowaną ścieżkę. Na terenie znajdują się także trzypiętrowa pagoda, dzwonnica i sala Sanko-do.

Nichiryū założył świątynię w 1420 roku w Daimotsu po modlitwach o narodziny syna Hosokawy Mitsumoto; przekazywane jest też ukończenie w 1423 roku. W 1454 roku powstał instytut nauk Kangaku-in, dzięki czemu Honkō-ji stał się ośrodkiem doktrynalnym Hokke-shū Honmon-ryū, gdy Honnō-ji kierował misją. W 1617 roku świątynię przeniesiono na obecne miejsce, gdy Toda Ujikane zbudował zamek Amagasaki. Główna sala spłonęła w 1822 roku i została odbudowana w 1827 roku.

Nazwa świątyni widnieje na małej białej tabliczce przy bramie. Założony w 1454 r. instytut nauk Kangaku-in uczynił Honkō-ji ośrodkiem doktrynalnym szkoły Hokke-shū Honmon-ryū, podczas gdy Honnō-ji kierował jej działalnością misyjną. Instytut przekształcił się w szkołę zawodową Hokke Gakuen Kōryū Gakurin, która w 1973 r. wróciła obok świątyni.

Świątynia jest dostępna na piechotę ze stacji Amagasaki poprzez główną linię Hanshin i linię Hanshin Namba. Lokalizacja jest wygodna i dobrze połączona, położona w centralnym obszarze z pobliskimi sklepami i opcjami gastronomicznymi.

Juzumaru, jeden z pięciu wielkich mieczów Japonii, przechowywano w Kuon-ji na górze Minobu, zanim opuścił górę i zaginął. Około 1919 r. odnalazł go amagasakijski znawca mieczy Sugihara Shōzō i ofiarował świątyni Honkō-ji. Nazwa pochodzi od różańca, który Nichiren miał na nim zawiesić, używając miecza jako laski.