Hongaku-ji Temple, Świątynia buddyjska w Kanagawa-ku, Japonia.

Hongaku-ji to świątynia buddyjska szkoły Soto Zen na wzniesieniu w Takashimadai, w pobliżu stacji Kanagawa. Jej główna hala jest z ciemnobrązowego drewna z białymi tynkowymi panelami między słupami, pod szarym dachem z dachówek, czterospadowym z naczółkiem i głęboko wysuniętymi okapami. Około sześciu kamiennych stopni prowadzi na szeroki podest, gdzie stoją cztery czarne metalowe latarnie na kamiennych podstawach, po dwie z każdej strony, a między filarami znajdują się ciemne drzwi i okna z pionowymi kratami.

Tradycja przypisuje założenie świątyni Eisaiowi, twórcy zen rinzai, w 1226 roku, na wzgórzu górującym nad Tokaido i portem Kanagawa. W 1510 roku została zniszczona podczas bitwy pod Gongenyamą między rodem Uesugi a Uedą Masamori, a w 1532 roku odbudowano ją jako świątynię zen soto. W 1859 roku mieściło się tu pierwsze amerykańskie konsulat w Jokohamie, a w 1862 roku leczono tu rannych z incydentu w Namamugi.

Pomalowana na biało główna brama przetrwała trzęsienie ziemi w 1923 roku i bombardowania wojenne. W 1859 roku urządzono tu pierwszy amerykański konsulat w Jokohamie, ponieważ z wzgórza rozciągał się widok na port; w 1862 roku po incydencie w Namamugi opatrzono tu rannych Woodthorpe'a Clarke'a i Williama Marshalla.

Hongaku-ji wznosi się na wzniesieniu obok stacji Kanagawa (linia główna Keikyu) i skrzyżowania przy moście Aoki na drodze krajowej nr 1 (Dai-ni Keihin). Teren został ścięty pod linię kolejową, a później pod drogę, dlatego dojście jest krótkie, ale po zboczu; kamienne schody o około sześciu stopniach prowadzą na platformę głównej sali.

Główna brama, pomalowana białą farbą olejną przy otwarciu konsulatu USA w 1859 r., przetrwała trzęsienie ziemi z 1923 r. i bombardowania. Stoi nadal przy skrzyżowaniu Aokibashi.