Sapporo-dake, Szczyt góry w Minami-ku, Japonia.

Sapporo-dake to góra w regionie Minami-ku na Hokkaido z porośniętymi lasem zboczami. Ścieżki przechodzą przez lasy i mijają różne strefy roślinności podczas wspinaczki na szczyt.

Nazwa góry pochodzi od rzeki Toyohira, która tu ma źródła; przed erą Meiji rzekę nazywano Sat Por Pet, co po ajnosku znaczy „sucha wielka rzeka” — stąd wywodzi się nazwa Sapporo. Szlak Toyotaki służył niegdyś do wspinaczek dewocyjnych. Pierwsza chatka Reisu spłonęła podczas wojny na Pacyfiku i została odbudowana w 1952 roku przez Hokkaido Electric Power, podobno jako rekompensata za budowę linii energetycznych w parku narodowym Shikotsu-Toya.

Nazwa pochodzi z języka ajnuskiego: „Sat Por Pet”, czyli „sucha wielka rzeka”, źródło rzeki Toyohira płynącej przez Sapporo. Szlak Toyotaki służył dawniej do pielgrzymek religijnych, a przy dolnej części szlaku Reisuizawa stoi kamienny budda. Na szczycie wznosi się kamienny pomnik sanktuarium Ishizuchi.

Dwa znakowane szlaki zaczynają się przy wejściach: trasa Reisuizawa przy zaporze Toyohirakyo ma duży parking i małą drewnianą chatkę do składania zgłoszenia wejścia; trasa Toyotaki biegnie drogą leśną Bannosawa, która nie jest co roku utrzymywana i może zarastać. Trasa Reisuizawa wielokrotnie przekracza potok Reisuizawa, potem prowadzi przez płaski las modrzewiowy i stromo wznosi się do schroniska Reisuizawa na 860 m. Od grani ścieżka na szczyt jest płaska, ale ostatnie podejście od połączenia z trasą Toyotaki pokonuje 160 m różnicy wysokości.

Na szczycie stoją kamienny pomnik sanktuarium Ishizuchi i punkt triangulacyjny pierwszego rzędu z napisem „Sapporo-dake”. Nazwa góry pochodzi z ajnuskiego „Sat Por Pet”, czyli „sucha wielka rzeka”, dawnej nazwy Toyohiry, która ma tu źródło.