Honshō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Nodera-cho, Anjo, Japonia

Honshō-ji to świątynia Jōdo Shinshū w Nodera-chō w Anjō, z główną salą z 1663 roku, dzwonnicą z 1703 roku, wieżą bębnową z 1760 roku i bramami z około 1700 roku. Jej nizinny układ zachowuje około połowy wewnętrznej fosy i ziemnych wałów. Wnętrze głównej sali ma drewniany strop kasetonowy i fryz ze złoconymi panelami z rzeźbionymi postaciami i ptakami.

Świątynia została założona w 1206 roku przez Kyoena, ucznia Shinrana, i rozwinęła się w ważny ośrodek religijny. Odgrywała kluczową rolę w powstaniu Mikawa Ikko Ikki przeciwko Tokugawie Ieyasu podczas okresu walczących państw.

Świątynia przechowuje dwa obrazy z okresu Kamakura: księcia Shōtoku i posągów honzon świątyni Zenkō-ji; oba są wpisane jako Ważne Dobra Kultury Japonii, a nie skarby narodowe. Nazywa się też Nodera Gohon-bō, a jej teren w 2015 r. uznano za narodowy zabytek historyczny. Od 2017 r. mieszkańcy organizują festiwal Honshō-ji, podczas którego mnich recytuje sutry nad leżącymi w trumnach uczestnikami; są też gagaku, taiko i wykłady.

Świątynia leży na południowy wschód od centrum Anjō, w dzielnicy Nodera-chō. Zewnętrzna fosa zniknęła pod współczesną zabudową, ale zachowała się około połowa fosy wewnętrznej, więc brzeg wody i wały ziemne można wciąż prześledzić pieszo. Główna sala, wieża dzwonu, wieża bębna, biblioteka sutr i bramy to budowle z okresu Edo, chronione jako ważne dobra kultury prefektury Aichi.

Teren świątyni zajmuje około 33 000 m². Zewnętrzna fosa została zasypana przez współczesną zabudowę miejską, a z wewnętrznej fosy pozostaje około połowy. W literaturze o zamkach obiekt bywa nazywany zamkiem Honshō-ji; oficjalny zapis nazwy świątyni to 本證寺.