旧篠原家住宅, Tradycyjny dom kupców w Utsunomiya, Japonia

Rezydencja Shinohara to dwupiętrowy dom kupiecki z 1895 roku, z budynkiem głównym o powierzchni 172,2 metra kwadratowego i magazynem o powierzchni 19,9 metra kwadratowego. Czarne tynki i okładzina z kamienia Oya na parterze są typowe dla regionu. Parter ma gliniany korytarz od wejścia do dziedzińca, ze sklepem, biurem, pokojem herbacianym, pokojem Buddy, kuchnią i dwoma pokojami o powierzchni sześciu mat; piętro jest mieszkalne.

Rodzina Shinohara warzyła sos sojowy od późnego okresu Edo, w epoce Meiji zajęła się handlem nawozami, a po 1945 magazynowaniem; w 1924 roku miała 111 chō pól uprawianych przez 150 dzierżawców. Dom główny i nowy spichlerz wzniesiono w 1895 roku, a spichlerze biblioteczny i kamienny pochodzą z 1851 roku. Podczas nalotu 12 lipca 1945 roku dom główny był jedynym ocalałym budynkiem w okolicy, a nazajutrz żołnierze rozdawali przed sklepem kulki ryżowe.

Rodzina Shinohara prowadziła browar sosu sojowego pod nazwą handlową Sakaiya, a jej godłem był poziomy element w okręgu. Parter przechodzi przez dom jako ubita ziemna sień od wejścia do wewnętrznego dziedzińca, otoczona biurem rachunkowym, pokojem herbacianym, izbą ołtarza buddyjskiego i kuchnią; piętro służyło jako mieszkanie. Wolontariusze oprowadzają i objaśniają wnętrze.

Dom znajduje się pięć minut spacerem od stacji JR Utsunomiya, co czyni go łatwo dostępnym transportem publicznym. Wizyta jest możliwa przez większość dni, a wejście jest zwykle dostępne do późnego popołudnia.

Zewnętrzne ściany zawierają kamień Oya, lokalną skałę wulkaniczną ułożoną w charakterystycznym wzorze, który zapewnia ochronę przed ogniem. Ten materiał jest rzadko używany w nowoczesnej budowie, co czyni dom świadectwem tradycyjnego rzemiosła.