Monju-in, Świątynia buddyjska w Matsuyama, Japonia

Monju-in to świątynia szkoły Shingon Daigo-ha w Matsuyamie, zwana Daihōzan Tokujō-ji. W głównej sali czczony jest ukryty Monju Bosatsu, flankowany przez dwa siedzące posągi Jizō Bosatsu, a w bocznych rzędach stoją dalsze posągi Buddów bez podanych imion. Między salą główną a pawilonem Henjō-den znajduje się sala Bishamontena, którego wizerunek odsłania się w Nowy Rok.

Tradycja głosi, że mnich Kūhachi, założyciel Saizan Kōryū-ji, założył tu najpierw świątynię o nazwie Tokujō-ji. W 824 roku mnich Kūkai (Kōbō Daishi), prowadzony przez Monju Bosatsu, miał zatrzymać się w tym miejscu i zmienić jego nazwę na Monju-in. Później świątynię przeniesiono na obecne miejsce, dawny majątek zamożnego rolnika Emona Saburō, którego ośmioletnia pielgrzymka i dwadzieścia jeden kręgów w poszukiwaniu Kūkaia uchodzi za początek henro na Sikoku.

Świątynia jest dziewiątym przystankiem dwudziestu świętych miejsc pielgrzymki po Sikoku i bangai wśród osiemdziesięciu ośmiu świątyń; w jej salach jako główne wizerunki czczone są Jizō Bosatsu i Monju Bosatsu. Bishamonten, jedno z siedmiu bóstw szczęścia czczonych w prowincji Iyo, znajduje się w sali między salą główną a Daishidō, a jego wizerunek pokazywany jest w Nowy Rok. Świątynia jest też miejscem narodzin pielgrzymki po Sikoku, związanym z świeckim wyznawcą Kōno Emon Saburō.

Monju-in leży w północno-zachodniej części Matsuyamy; kurhany Hachitsuka i zagłębienia Hachikubo znajdują się około 1 km na południowy zachód, wśród pól i na zboczu za świątynią. Pawilon Bishamontena między salą główną a Daishido otwiera swój wizerunek w Nowy Rok. Świątynia jest dziewiątym przystankiem szlaku Bekkaku 20 świętych miejsc Sikoku, dostępnym drogą krajową 11 i drogą prefekturalną 48.

Za świątynią, wśród okolicznych pól, wznoszą się Yatsuzuka: osiem niewielkich kopców uważanych za groby ośmiorga dzieci Emona Saburo, każdy zwieńczony małą kapliczką i kamiennym Jizo. Zespół ten jest od 1968 roku zabytkiem wyznaczonym przez miasto Matsuyama.