Monte Toc

Monte Toc to góra w Dolomitach Wschodnich w prowincji Belluno, wznosząca się na 1921 metrów ze stromymi zboczami i gęstą pokrywą leśną. Jej struktura geologiczna łączy warstwy wapienia i gliny, które kształtują teren.

Góra przyciągnęła uwagę międzynarodową 9 października 1963 roku, gdy ogromny osuwisko z jego zboczy spowodowało katastrofalną powódź zapory Vajont. To zdarzenie ujawniło geologiczną kruchość góry światu.

Mieszkańcy lokalni nazywają ją Wędrującą Górą, ponieważ nazwa pochodzi ze słowa friulandzkiego oznaczającego niestabilny lub rozkładający się, odzwierciedlając sposób, w jaki rozumieją niespokojną naturę tego miejsca.

Wiele szlaków turystycznych prowadzi na szczyt i potrzebny jest odpowiedni sprzęt alpinistyczny przy przestrzeganiu lokalnych wytycznych bezpieczeństwa. Teren wymaga doświadczenia i kondycji fizycznej ze względu na strome nachylenia i potencjalnie niestabilne obszary.

Zbocza są niezwykle podatne na ruchy gruntu, co oznacza, że góra wyraźnie zmieniała się na przestrzeni dziesięcioleci. Zwiedzający często nie zauważają, że eksplorują miejsce, którego powierzchnia nadal się przesuwa i ewoluuje.