Zamek Miramare, Neogotycki zamek nad Zatoką Triesteńską, Włochy
Zamek Miramare to rezydencja w stylu neogotyckim z jasnoszarego kamienia ciosanego, wzniesiona na skalnym cyplu nad Zatoką Triesteńską. Główny korpus ma trzy kondygnacje, blankowany attykę i narożne wieżyczki zwieńczone ostrymi pinaklami; po prawej ciągnie się niższe, również blankowane skrzydło. Nad łukiem wejściowym znajduje się ryzalit z balkonem, naprzeciw żwirowego dziedzińca.
Austriacki arcyksiążę Ferdynand Maksymilian zlecił budowę rezydencji między 1856 a 1860 rokiem i spędził tu kilka lat przed objęciem tronu cesarza Meksyku. Po jego egzekucji w 1867 roku jego wdowa Charlotta nigdy już nie powróciła, a posiadłość przeszła później na własność państwa włoskiego.
Nazwa Miramare pochodzi od hiszpańskiego „mirar el mar”, czyli ‘patrzeć na morze’, które Maksymilian kojarzył z hiszpańskimi zamkami nadbrzeżnymi. Reprezentacyjne sale pierwszego piętra ukończono w 1870 r.; dekorowali je Franz i Julius Hofmann. We wnętrzu o czerwonych ścianach naprzeciw siebie wiszą dwa portrety w złoconych ramach, a między nimi na ciemnej szafce stoją ozdobny zegar i dwa nakrywane wazony.
Muzeum jest czynne codziennie, a zwiedzanie umeblowanych pokoi z przewodnikiem oferowane jest w kilku językach. Rozległy park można zwiedzać swobodnie, oferuje ścieżki wzdłuż wybrzeża oraz zacienione obszary pod starymi drzewami.
Arcyksiążę kazał urządzić swoją sypialnię jak kabinę na statku, z bulajami i drewnianą boazerią, które odzwierciedlają jego miłość do marynarki. Mniejsza rezydencja zwana Castelletto stoi na skraju terenu, gdzie mieszkał podczas budowy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 362 współtwórców z całego świata.
