Klasztor Świętego Antoniego, Klasztor koptyjski w Górach Morza Czerwonego, Egipt.
Klasztor św. Antoniego to kompleks budynków rozciągający się na wielu poziomach na stokach górskich, obejmujący kościoły, kaplice oraz mieszkalne kwatery dla mnichów. Miejsce położone jest na wysokości 445 metrów i otoczone jest ogrodami oraz murami.
Klasztor św. Antoniego zbudowano w latach 298–300 za panowania Konstancjusza Chlorusa przez uczniów Antoniego Wielkiego, którzy po jego śmierci osiedlili się wokół groty pustelnika. W VI i VII wieku schronili się tu mnisi ze Sketis przed najazdami Beduinów i Berberów, a mnisi melchiccy ze Wschodu dzielili z nimi to miejsce i zarządzali nim do końca VIII wieku. W XI wieku Beduini go splądrowali i częściowo zniszczyli; w XII wieku odbudowano go i otoczono murem obronnym.
Kompleks służy dziś jako centrum duchowe dla koptyjskich mnichów, którzy żyją i pracują według starożytnych reguł monastycznych. Zwiedzający mogą obserwować, jak wspólnota odprawia codzienne modlitwy i dba o ogrody.
Miejsce otwarte jest codziennie i wymaga od zwiedzających noszenia odpowiedniej odzieży z zakrytymi ramionami i kolanami. Fotografowanie jest ograniczone w niektórych obszarach, więc zwiedzający powinni prosić o pozwolenie wcześniej.
Jaskinia około dwóch kilometrów na północny wschód od klasztoru oznacza miejsce, w którym św. Antoni spędził ostatnie lata w samotności. Szlaki piesze prowadzą do tego odległego punktu, który od wieków przyciąga pielgrzymów.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 868 współtwórców z całego świata.