Great Temple of Abu Simbel, Świątynia egipska w Abu Simbel, Egipt.
Wielka Świątynia Abu Simbel to speos wykuty w piaskowcowym wzgórzu Meha. Jej 38-metrowa fasada niesie cztery siedzące kolosy Ramzesa II o wysokości około 22 metrów, z których drugi jest pęknięty, a jego głowa leży twarzą do ziemi, oraz posąg Re-Horachtego w niszy nad wejściem. Za pronaosem z ośmioma dziesięciometrowymi filarami ozyriackimi znajdują się sala hypostylowa i naos.
Ramzes II kazał wykować świątynię w wzgórzu Meha około 1264 r. p.n.e. i ukończył ją jakieś dwadzieścia lat później; jest to jedna z sześciu świątyń skalnych, które wzniósł w Nubii. Jej architektem był Setau, ówczesny wicekról Nubii. Po wiekach opuszczenia J. L. Burckhardt rozgłosił ją w 1813 r., a Giovanni Belzoni oczyścił wejście w 1817 r. W latach 60. XX wieku świątynię rozebrano i odbudowano 65 metrów wyżej oraz około 200 metrów dalej od jeziora Nasera.
Świątynia wyświetla cztery rzeźbione figury bóstw: Amun Ra, Ra Horakhty, Ptah i ubóstwionego Ramzesa II, odzwierciedlające przekonania religijne starożytnego Egiptu. Te przedstawienia pokazują, które bogów miały największe znaczenie dla ludzi tamtych czasów.
Świątynia stoi na zachodnim brzegu jeziora Nassera, około 231 km na południowy zachód od Asuanu, i można do niej dotrzeć drogą lub łodzią przez jezioro. Fasada zwrócona jest na wschód, więc poranne światło pada na kolosy. Teren jest odkryty i mało zacieniony; zabierz wodę i ochronę przeciwsłoneczną.
Układ słoneczny nie był jedynym elementem astronomicznym: fryz z 22 pawianami na szczycie fasady zwraca się ku wschodzącemu słońcu i wita je o świcie. Architektem był Setau, wicekról Nubii. Po przeniesieniu w latach sześćdziesiątych słońce dociera teraz do sanktuarium dwa dni później niż w pierwotnych terminach.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 431 współtwórców z całego świata.