Burg Wevelinghoven, zamek

Burg Wevelinghoven, zwany też Motte im Zubend, to zanikły gród stożkowy na lewym brzegu Erft w Grevenbroich-Wevelinghoven. Jego 8-metrowy kopiec otacza młodsza fosa, a na szczycie stoi mały pawilon o konstrukcji szkieletowej; oba należą do klasycystycznego założenia ogrodowego. Drzewa i płytkie zagłębienia terenu zdradzają dawną odnogę Erft wokół kopca.

Rodzina von Wevelinghoven zamieszkiwała zamek przez wieki, z wczesnymi zapisami datującymi się na 1075 rok, a rodzina pozostała tam do około 1450 roku. Zamek został prawdopodobnie zniszczony w późnych latach 1500 podczas Wojny Kolońskiej i nigdy nie został odbudowany.

Miejsce nosi nazwę od panów von Wevelinghoven, poświadczonych po raz pierwszy w 1075 roku i nieprzerwanie od 1138 do wygaśnięcia rodu w 1450 roku. Ich zamek stał tutaj do prawdopodobnego zniszczenia w wojnie kolońskiej w 1584 roku. Mały pawilon o konstrukcji szkieletowej na szczycie wzgórza i otaczająca go fosa należą do późniejszego klasycystycznego założenia ogrodowego, a nie do średniowiecznego zamku.

Wzgórze można eksplorować pieszo i jest otwarte dla publiczności, najlepiej odwiedzone w ciągu dnia. Miejsce nie ma regularnych udogodnień dla odwiedzających, dlatego należy podchodzić z szacunkiem do zabytku archeologicznego i jego naturalnego otoczenia.

Pawilon na szczycie i fosa wokół ośmiometrowego wzniesienia należą do późniejszego założenia ogrodowego w stylu klasycystycznym, a nie do średniowiecznego zamku. Otaczające drzewa i płytkie zagłębienia terenu nadal zarysowują stare ramię Erftu, które prawdopodobnie wyschło, gdy obecne koryto rzeki wykopano ręcznie.