Church of Saint Boniface, Zabytek dziedzictwa kulturowego we Freckenhorst, Niemcy

Św. Bonifacy to dawny świecki klasztor żeński, którego kościół kolegiacki we Freckenhorst zachowuje zasadnicze części z XI i XII wieku. Na południe od kościoła stoi fragment krużganka z XIII wieku; w 1967 roku odkopano części karolińskiego krużganka i budynków klasztornych, a w wolnej przestrzeni między krużgankiem a kościołem stwierdzono cmentarz z trumienami z pni z X wieku.

Założona około 854 przez saskiego możnowładcę Everwarda i jego żonę Gevę, wspólnota otrzymała relikwie św. Bonifacego od biskupa Liutberta z Münster. W 1116 roku pożar zniszczył poprzedni kościół podczas oblężenia Münster przez Lotara z Süpplingenburg; obecny kościół poświęcono w 1129 roku. W 1495 roku przekształcono go w szlacheckie świeckie opactwo, a w 1812 roku rozwiązano na rozkaz Francuzów.

Nazwa klasztoru czci świętego Bonifacego, którego relikwię złożył tu około 854 biskup Liutbert z Münsteru. Pierwsza ksieni Thiathildis uchodziła za bratanicę fundatorów i była czczona jako święta; jej wspomnienie obchodzono 30 stycznia aż do reformacji, a w 1669 biskup Christoph Bernhard von Galen kazał przenieść jej szczątki do srebrnego relikwiarza. W latach 1785–1793 Therese-Louise von Haxthausen, matka poetki Annette von Droste-Hülshoff, była tu kanoniczką.

Odwiedzający mogą oglądać budynek z zewnątrz i badać jego architekturę z ulicy, a dostęp do wnętrza jest dostępny podczas specjalnych wydarzeń lub zorganizowanych wycieczek. Warto z góry sprawdzić godziny otwarcia i być przygotowanym na nierówny teren wokół kościoła.

Chrzcielnica w kościele pochodzi z pierwszej połowy XII wieku; jej inskrypcja poświadcza poświęcenie kościoła w 1129 roku, po tym jak poprzednia budowla spłonęła w 1116 roku podczas oblężenia Münsteru przez Lotara z Süpplingenburga. Uważana za siostrzenicę fundatorów ksieni Thiathildis była czczona jako święta, a w 1669 roku biskup Christoph Bernhard von Galen kazał złożyć jej szczątki w nowym srebrnym relikwiarzu.