Standseilbahn Stuttgart, Kolejka linowa w Stuttgarcie, Niemcy

Standseilbahn Stuttgart to kolejka linowa o rozstawie szyn 1000 mm, łącząca stację dolną Südheimer Platz w Heslach z cmentarzem leśnym w Degerloch. Dwa wagony z nadwoziem z drewna tekowego, zbudowane przez Maschinenfabrik Esslingen, równoważą się na 536-metrowej trasie za pomocą liny nośnej o grubości 35 milimetrów i pokonują 87 metrów różnicy wysokości przy nachyleniu do 28,3 procent w trzy do czterech minut.

Kolejka do Waldfriedhof była planowana już przy otwarciu cmentarza w sierpniu 1914 r., ale wybuch I wojny światowej uniemożliwił budowę. Obecną linię zbudowała w latach 1928/1929 Maschinenfabrik Esslingen, zastępując linię autobusową z 1914 r.; otwarto ją 30 października 1929 r. Dzięki wyposażeniu AEG była wówczas najszybszą kolejką linową świata (3 m/s), a w 1930 r. przewiozła 690 000 pasażerów.

Mieszkańcy nazywają ją „Erbschleicher-Express” (ekspres łowców spadków), a od 2004 r. „Lustige-Witwen-Bahn” (kolejka wesołych wdów) — przezwiska związane z odwiedzającymi cmentarz. Mówi się też „Schnürlesbahn”, od liny. Od końca lat 90. funkcjonuje jako linia 20, bez przedrostka U.

Stacja dolna Südheimer Platz łączy się bezpośrednio z liniami Stadtbahn U1 i U14, a kolejka kursuje jako linia 20 w sieci VVS. Rowery nie są przewożone o żadnej porze. Kursy odbywają się mniej więcej od 9:10 do 17:50, zwykle co 20 minut, a przy dużym tłoku uruchamiane są dodatkowe przejazdy.

Kolejka była jedną z pierwszych półautomatycznych kolei linowych na świecie i od początku działała bez personelu obsługi; wystarczy dwóch opiekunów wagonów. Ponieważ odległa stacja górna nie miała stałego nadzoru, od początku zaplanowano tam kwiaciarnię, której właściciel zajmował się też wymianą walut i sprzedażą biletów. Od 31 marca 2019 roku lokal nie ma najemcy.