Borsberg, Szczyt w Schönfeld-Weißig, Dreźnie, Niemcy

Borsberg osiąga wysokość 361 metrów i jest drugim co do wysokości punktem w Dreźnie, zaznaczając południowy koniec zbocza Loschwitz-Pillnitzer. Szczyt wieńczy kolumna z piaskowca z 1865 roku, otoczona gęstymi lasami.

Około 1780 roku elektor Fryderyk August III kazał wytyczyć ścieżkę przez Friedrichsgrund i Meixmühle na Borsberg. W 1775 roku hrabia Marcolini zbudował dla elektora na szczycie sztuczną grotę skalną zwaną Eremitażem, później wyposażoną w meble empire i kominek. W październiku 1865 roku na zachód od groty wzniesiono kolumnę triangulacyjną Porsberg: filar z piaskowca o wysokości 5,9 m na fundamencie 2,8 m, stacja nr 7 królewsko-saskiego pomiaru pod kierunkiem Christiana Augusta Nagla. Drewnianą wieżę widokową na Eremitażu rozebrano w 2011 roku.

Grotę na szczycie, zwaną Eremitage, urządził w 1775 roku hrabia Marcolini dla elektora Fryderyka Augusta III. Mieściła ośmiokątną komnatę, początkowo z rustykalnymi meblami z drewna, później z meblami empire, kominkiem i lustrem. Drewniana wieża widokowa dodana w połowie XIX wieku była utrzymywana przez saksoński urząd budowlany dworu do 1897 roku i rozebrana w 2011 roku.

Na szczyt prowadzą ścieżki z Graupy u podnóża wzniesienia oraz z wsi Borsberg, która sięga aż do strefy szczytowej. Znakowane szlaki łączą wierzchołek także z zamkiem Pillnitz i Meixmühle w Friedrichsgrund. Południowe zbocza ku dolinie Łaby są chronione od 1961 roku.

Kolumna na szczycie to stacja nr 7 sieci triangulacyjnej Królestwa Saksonii, wzniesiona w październiku 1865 r. pod kierunkiem Christiana Augusta Nagla i powiązana z pomiarem łuku południka środkowoeuropejskiego. Jej inskrypcja brzmi „Station Porsberg der Mitteleuropäischen Gradmessung 1865”; w 2003 r. odrestaurowano ją w setną rocznicę śmierci Nagla.