Brandungskliff am Steigerberg, Formacja paleoklif w Steigerberg, Niemcy.

Brandungskliff am Steigerberg to skamieniały klif w nieczynnej żwirowni na zachodnim zboczu Steigerbergu, między Eckelsheim a Wendelsheim. Ściana klifu z ryolitu Kreuznach jest podzielona na cztery tarasowe stopnie, każdy z prawie pionową ścianą o wysokości od 3 do 5 metrów. Ściany mają poziome nacięcia i wnęki, a płaskie powierzchnie – równoległe bruzdy i kotły wirowe.

Klif powstał około 30 milionów lat temu podczas transgresji rupelskiej, gdy morze basenu Moguncji osiągnęło najwyższy trzeciorzędowy poziom i panowały warunki w pełni morskie. Podścielający ryolit Kreuznach pochodzi z wczesnego permu, około 260 milionów lat wcześniej. Cztery tarasy dokumentują wzrost poziomu morza we wczesnym rupelu.

Ściana klifu zawiera skamieniałości ostryg (Ostrea callifera), małży (Perna sanderbergi) i pąkli (Balanus stellaris), które niegdyś żyły przytwierdzone do skały. Odwiedzający mogą też zobaczyć poziome nacięcia interpretowane jako wnęki abrazyjne oraz kotłowe zagłębienia na tarasach.

Miejsce znajduje się między wioskami Eckelsheim i Wendelsheim, na południowy zachód od Moguncji, na zachodnim zboczu Steigerberg. Zaleca się noszenie solidnego obuwia, ponieważ teren jest stromy i warunki mogą się różnić w zależności od pogody i wilgotności gruntu.

Cztery poziomy tarasowe dokumentują wzrost poziomu morza na początku transgresji rupelskiej, gdy morze Rupel osiągnęło najwyższy poziom w całym trzeciorzędzie basenu Moguncji. Na powierzchniach skalnych skamieniałości ostryg (Ostrea callifera), małży (Perna sanderbergi) i pąkli (Balanus stellaris) znaczą miejsca, gdzie żyły przytwierdzone organizmy.