Bornheimer Hang, Park dziedzictwa kulturowego w dzielnicy Bornheim, Frankfurt, Niemcy.

Bornheimer Hang to park na zboczu o wysokości 20–30 metrów między Bornheim, Seckbach i Ostend, powstałym jako brzeg wymyślonej północnej pętli Menu. Park o długości około 1500 metrów, urządzony w obecnej formie pod koniec lat 20. XX wieku przez dyrektora ogrodów Maxa Bromme i Ulricha Wolfa, ma centralne schody wschód-zachód i dwie łukowate ścieżki odchodzące w połowie zbocza w lewo i w prawo ku zachodowi. W obrębie parku i pod zboczem znajdują się liczne ogrody działkowe.

Obszar parku został założony w końcu lat 1920. jako część nowoczesnego planowania miast obok kompleksów mieszkalnych zbudowanych między 1926 a 1930 rokiem. Te struktury wykorzystywały przemysłowe metody prefabrykacji, odzwierciedlając postępowe techniki budowlane tamtych czasów.

Kościół Heilig-Kreuz, zbudowany przez Martina Webera i ukończony w 1929 r. przy wschodnim krańcu Wittelsbacherallee, nie znajduje się w parku, lecz wieńczy zbocze powyżej; architekt nazwał go Hangkrone. Od lipca 2007 do grudnia 2025 mieściło się w nim centrum medytacji diecezji Limburg, zamknięte 20 grudnia 2025.

Park jest łatwo dostępny transportem publicznym, zwłaszcza linią U-Bahn C i pobliskimi liniami autobusowymi. Wybudowane ścieżki i schody umożliwiają wygodny ruch, choć zbocza wymagają pewnego wysiłku fizycznego podczas wchodzenia w górę.

Obszar kiedyś służył jako źródło zebranego lodu, zimowy lód pochodzący z rzeki Main był przechowywany w piwnicach dla konserwacji żywności. Ta praktyka pozwalała na chłodzenie długo przed pojawieniem się nowoczesnych systemów chłodzenia.