Klasztor Najświętszej Maryi Panny w Magdeburgu, Romański klasztor i muzeum sztuki w Magdeburgu, Niemcy

Klasztor Unser Lieben Frauen to zespół klasztorny w starówce Magdeburga, zbudowany wokół dziedzińca z szorstkiego szarobrązowego kamienia. Lewe i tylne skrzydło mają czerwone dachówki, a tylne skrzydło wznosi się w wysoki trójkątny szczyt z rzędem małych arkad. Dolne ściany mają dwa poziomy okrągłych okien, a po prawej stoi wyższa wieża ze stromym szarym dachem.

Arcybiskup Gero założył około 1015-1018 roku kapitułę kolegiacką; domniemany dokument fundacyjny jest późniejszym fałszerstwem. Od 1063/64 roku arcybiskup Werner wzniósł trójnawową bazylikę z płaskim stropem, w której został pochowany w 1078 roku. W 1129 roku Norbert z Xanten przekazał kapitułę premonstratensom, co potwierdził papież Honoriusz II; Norbert został pochowany przed ołtarzem krzyża w 1134 roku. Po pożarze starej katedry magdeburskiej w Wielki Piątek 1207 roku kościół klasztorny pełnił funkcję katedry miejskiej.

Nazwa Unser Lieben Frauen odnosi się do Najświętszej Maryi Panny, której poświęcona była fundacja. Od 1974 roku dawny klasztor mieści muzeum sztuki Magdeburga, a zsekularyzowany w 1977 roku kościół służy jako sala koncertowa imienia Georga Philippa Telemanna. W 1989 roku urządzono na terenie park rzeźb.

Odwiedzający powinni przygotować się na zmienne godziny otwarcia i przeznaczyć czas na eksplorację różnych części kompleksu. Struktura średniowieczna zawiera schody i wąskie przejścia, które wymagają uwagi, szczególnie podczas odwiedzania pięter górnych.

Po pożarze starej katedry magdeburskiej w Wielki Piątek 1207 roku kościół klasztorny pełnił funkcję tymczasowej katedry; arcybiskup Albrecht I z Käfernburgu odprawił w nim mszę już w Wielkanoc. W 1211 roku ogłosił tu papieską klątwę na Ottona IV. Romański charakter zachowano, gdy w latach 1220–1240 nawę główną nakryto sklepieniem krzyżowo-żebrowym.