Laeiszhalle

Laeiszhalle to sala koncertowa w dzielnicy Neustadt w Hamburgu, zaprojektowana z ozdobnymi fasadami w stylu neobarokowym i mieszcząca dwa główne audytoria pod jednym dachem. Budynek prezentuje zakrzywione balkony, detale sztukatorskie i przestronny hol wejściowy łączący odwiedzających z salami koncertowymi wewnątrz.

Martin Haller zaprojektował budynek dla spadkobierców Carla Laeisza, a otwarcie nastąpiło w 1908 roku jako jedna z najnowocześniejszych sal koncertowych w Niemczech tamtego czasu. Po zniszczeniach wojennych przebudowa miała miejsce w latach 1950, a sala służy nieprzerwanie jako centralne miejsce dla występów od tamtej pory.

Nazwa pochodzi od Carla Laeisza, hamburskiego armatora, którego spadkobiercy sfinansowali budowę, a budynek służy jako siedziba NDR Elbphilharmonie Orchestra. Odwiedzający znajdują tu zarówno tradycyjne koncerty symfoniczne, jak i sesje jazzowe, a akustyka sprawdza się szczególnie przy muzyce kameralnej, która wypełnia przestrzeń bez przytłaczania.

Budynek znajduje się bezpośrednio przy Johannes-Brahms-Platz w centralnej lokalizacji, co ułatwia dotarcie pieszo lub komunikacją miejską. Miejsca siedzące zapewniają dobrą widoczność z większości pozycji, a drzwi otwierają się zazwyczaj około pół godziny przed rozpoczęciem występów.

Duża sala mieści 2000 miejsc i była jedną z największych przestrzeni koncertowych w Europie, gdy została otwarta, podczas gdy mniejsza sala pomieści około 600 osób w bardziej kameralnym otoczeniu. Ta różnica w rozmiarze pozwala temu samemu budynkowi gościć zarówno pełne orkiestry, jak i zespoły kameralne bez poczucia, że którakolwiek przestrzeń jest zbyt pusta lub zbyt zatłoczona.