Bilal-Moschee, Meczet przy Uniwersytecie RWTH Aachen, Niemcy

Meczet Bilal to kwadratowy, trzypiętrowy budynek z kopułą i minaretem, łączący klasyczną architekturę meczetów, klasyczny modernizm i współczesną architekturę sakralną. Jego pierwotna bryła z dziedzińcem i przyległą salą modlitw odpowiadała typowi arabskiego meczetu kolumnowego. Zewnątrz i wewnątrz miał odsłonięte betonowe elewacje, kopuła wieży schodowej i świetliki nad salą modlitw były pokryte blachą cynkową.

Budowa rozpoczęła się w 1964 roku, a budynek ukończono w 1971 roku, w czasie gdy społeczności muzułmańskie rosły w niemieckich miastach. Uważany jest za jeden z najstarszych meczetów wzniesionych w Niemczech po II wojnie światowej.

Meczet nosi imię Bilala al-Habashiego, pierwszego muezzina w islamie. Jego wspólnota, jedna z najstarszych gmin muzułmańskich w Niemczech, prowadzi Centrum Islamskie w Akwizgranie, które uczestniczy w kole dialogu „Religie dla Pokoju” oraz w chrześcijańsko-islamskiej grupie rozmów kobiet. Centrum dystansuje się od zarzutów o powiązania z syryjskim Bractwem Muzułmańskim.

Meczet znajduje się blisko Uniwersytetu RWTH Akwizgran i można do niego dojść pieszo z centrum miasta. Od odwiedzających oczekuje się skromnego stroju, a budynek jest najbardziej zatłoczony podczas godzin modlitwy.

W 2012 roku budynek został wpisany na listę zabytków architektury, co czyni go jednym z nielicznych meczetów w Niemczech objętych taką ochroną. Wpis ten oparto na jego wartości jako przykładu nowoczesnej architektury sakralnej z okresu powojennego.