Fortifications of Braunschweig, System fortyfikacji w Brunszwiku, Niemcy

System fortyfikacyjny Brunszwiku to sieć murów, wież i bram otaczająca średniowieczne stare miasto. Pierścień obronny otacza ważne place publiczne, budynki religijne i historyczne kompleksy administracyjne, ujawniając strategiczne planowanie średniowiecznego rozwoju miasta.

Fortyfikacje powstawały przez około osiem stuleci, od około roku 1000 do końca XVIII wieku. Altstadt i Neustadt otoczono murami przed 1149 rokiem, Hagen około 1170, a Altewiek około 1200; w XIII wieku rozebrano mury wewnętrzne na rzecz wspólnego muru zewnętrznego. W połowie XII wieku Okerę skierowano do dwóch kanałów zalewowych wokół miasta, a około 1769 roku umocnienia utraciły znaczenie wojskowe.

Do 1671 roku Braunschweig składał się z pięciu prawnie niezależnych Weichbilde — Altewiek, Altstadt, Hagen, Neustadt i Sack — oraz Aegidienfreiheit i Burgfreiheit. Każdy miał własną radę, ratusz, kościół parafialny i mury, a łączyły je bramy, takie jak Leuentor, Redingetor i Gildetor. Pięć Weichbilde zachowało niezależność do 1671 roku, gdy książęta Braunschweig-Wolfenbüttel odbili miasto.

Odwiedzający mogą eksplorować zachowane części murów pieszo, co stanowi dobry sposób na spacerowanie między różnymi dzielnicami miasta. Wiele bram i wież jest swobodnie dostępnych lub znajduje się w muzeach, co umożliwia niezależną eksplorację bez specjalnych przygotowań.

Burgplatz leży na terenie dawnej Burgfreiheit, jednego z siedmiu niezależnych okręgów tworzących Brunszwik do 1671 roku. Mury zamku rozebrano w latach 80. XVI wieku, gdy nowe okręgi go otoczyły, a fosa przetrwała do 1798 roku, kiedy to została przykryta i poprowadzona pod ziemią, aby zrobić miejsce pod nowe budynki.