Ruhmeshalle, Zabytek architektoniczny w Barmen, Niemcy.

Ruhmeshalle to neorenesansowy budynek w Barmen, dzielnicy Wuppertalu, wzniesiony z piaskowca Kordeler, z granitowym cokołem i wolnostojącymi schodami. Jego 53-metrowa fasada jest zdominowana przez kolumnowy portyk, a tympanon i fryzy skrzydeł bocznych, wyrzeźbione przez Josepha Hammerschmidta, Augusta Zurstrassena i Wilhelma Giesecke, przedstawiają sceny z historii Prus. Szklana kopuła, wzorowana na berlińskim Reichstagu, nie została odbudowana po II wojnie światowej.

Założone w 1866 roku Barmer Kunstverein od początku szukało sal wystawowych; w 1888 roku, w Roku Trzech Cesarzy, miasto postanowiło zbudować salę sławy dla Wilhelma I i Fryderyka III na przekazanym gruncie, sfinansowaną przez mieszkańców Barmen. Architekt Erdmann Hartig wygrał w 1895 roku konkurs, pokonując 57 projektów, a cesarz Wilhelm II otworzył Kaiser-Wilhelm-und-Friedrich-Ruhmeshalle 24 października 1900 roku. Nalot z 29 na 30 stycznia 1943 roku spalił budynek z kopułą i zbiory; odbudowany, został ponownie otwarty 21 czerwca 1958 roku jako Haus der Jugend, bez kopuły i cesarskich posągów, a w 1985 roku wpisano go do rejestru zabytków.

Nazwa budynku zmieniła się przy ponownym otwarciu w 1958 roku z Kaiser-Wilhelm-und-Friedrich-Ruhmeshalle na Haus der Jugend. Dziś mieszczą się w nim Kunsthalle Barmen, Live Club Barmen i biblioteka dzielnicowa. Oryginalne posągi cesarzy zostały zniszczone po wojnie i już nie istnieją.

Możesz wejść do wnętrza budynku, ponieważ funkcjonuje teraz jako otwarty młodzieżowy oraz miejsce kulturalne z regularnymi aktywnościami. Sprawdź godziny otwarcia różnych pomieszczeń przed planowaniem wizyty.

Na konkurs w 1895 roku napłynęło 57 innych projektów, ale jury wybrało Erdmanna Hartiga, dyrektora barmskiej szkoły rzemiosła artystycznego. Jego budynek nawiązywał do berlińskiego Reichstagu, z szklaną kopułą na kwadratowym planie. 31 grudnia 1939 roku turbina elektrowni w Barmen rozpadła się w czasie pracy, a jej szczątki uderzyły w halę kilkaset metrów dalej, uszkadzając kopułę, lecz nikogo nie raniąc.