Wildenstein Castle, Średniowieczny zamek w Leibertingen, Niemcy

Zamek Wildenstein to zamek typu Spornburg na stromnej skale około 200 metrów nad Dunajem, kilka kilometrów w dół rzeki od Beuron. Zarówno zamek główny, jak i przedzamcze stoją na sztucznie ściętych skałach i są dostępne tylko przez mosty. Fosa o długości 20 metrów biegnie przez całą szerokość zamku.

Zamek Wildenstein zbudowano w XIII wieku jako następcę łańcucha czterech zamków skalnych wzniesionych przez panów von Wildenstein między 1100 a 1200 rokiem. W 1397/98 Jan Starszy von Zimmern otrzymał połowę jako lenno; w 1462 jego rodzina miała cały zamek. Gottfried Werner von Zimmern kazał go od 1514 przebudować na nowożytną fortecę, ukończoną w 1554. Po wygaśnięciu rodu Zimmernów w 1594 przeszedł na Helfenstein-Gundelfingen, a w 1627 na dom Fürstenbergów.

Wnętrze zamku zdobią wielkoformatowe renesansowe malowidła ścienne z lat 1538–1540 przedstawiające wici roślinne i motywy ptaków. Jeden cykl ukazuje całą sagę o Sigenocie, średniowieczny epos rycerski. Malowidła nie znajdują się w głównej wieży, lecz w komnatach zamku.

Zamek jest prowadzony przez Niemieckie Stowarzyszenie Schronisk Młodzieżowych (Deutsches Jugendherbergswerk) jako schronisko. Stoi na stromnej skale około 200 metrów nad Dunajem, kilka kilometrów w dół rzeki od Beuron. Zamek główny i przedzamcze znajdują się na sztucznie ściętych skałach i są dostępne tylko przez mosty.

Fosa o długości 20 metrów, pierwotnie równie głęboka, przecina całą szerokość zamku i już dawnych gości wprawiała w podziw; Matthäus Merian utrwalił ją na słynnej rycinie. Zarówno zamek główny, jak i przedzamcze stoją na sztucznie ściętych skałach i są dostępne tylko przez mosty.