Pałac Oranienbaum, Pałac barokowy w Oranienbaum, Oranienbaum-Wörlitz, Niemcy

Pałac Oranienbaum to trójskrzydłowy zespół barokowy: złocistożółty korpus środkowy o dwóch głównych kondygnacjach i attyce, białe ramy okien w regularnych rzędach oraz ciemnoszary dach mansardowy z lukarnami. Ciemna kut żelazna brama osadzona jest w niskim murze ceglanym ze słupami kamiennymi i zaokrągloną balustradą. Po prawej łączy się biała oficyna z ciemnym szachulcem pod stromym dachem.

Henriette Catharina z rodu Orańskiego-Nassau otrzymała w 1660 roku wieś Nischwitz od męża Jana Jerzego II i nazwała ją Oranienbaum. Kamień węgielny pałacu położono 8 czerwca 1683 roku według projektu Cornelisa Ryckwaerta; po jego śmierci Johann Tobias Schuchart ukończył budowlę w latach 1698–1702 jako rezydencję wdowią. W 1780 roku Leopold Friedrich Franz zlecił przekształcenie wnętrz i ogrodu, a od 2003 roku pałac jest udostępniony zwiedzającym.

Nazwa Oranienbaum odnosi się do Henriette Cathariny Orańskiej; miejscowość nazywała się Nischwitz, dopóki jej nie przemianowała. Wnętrza mieszczą Fliesenkeller, letnią jadalnię wyłożoną fajansem z Delft, oraz Ledertapetensaal z pozłacanymi skórzanymi obiciami. Spiegelkristallsaal prezentuje współczesne obiekty szklane holenderskiego artysty Bernharda Heesena.

Pałac jest udostępniony zwiedzającym od 2003 roku; park jest ogólnodostępny, a odrestaurowaną pagodę i chiński pawilon herbaciany można zwiedzać po wcześniejszym zgłoszeniu. W oranżerii mieszczą się kawiarnia i wystawa powozów, obok rośnie ogród cytrusowy. Na północ od oranżerii znajduje się szkółka ogrodowa parku założona około 1790 roku.

Oranżeria o długości 175 metrów w południowej części parku została zbudowana w 1811 roku i od tego czasu nieprzerwanie przechowuje kolekcję roślin cytrusowych; obecnie mieszczą się w niej kawiarnia i wystawa powozów, a obok rozciąga się duży ogród roślin cytrusowych.