Alte Lahnbrücke, Most kamienny łukowy w Limburgu nad Lahnem, Niemcy

Alte Lahnbrücke to kamienny most łukowy o sześciu łukach, zbudowany w latach 1315–1354. Jego całkowita długość wynosi 106 metrów, a rozpiętość łuków waha się od 12,14 do 14,58 metra. Po stronie górnej wody stoi kamienna figura świętego Jana Nepomucena, a naprzeciwko niej kamienny krzyż ufundowany przez ocalałych z zarazy z 1349 roku. Zewnętrzna wieża mostowa po stronie Westerwaldu jest jedyną zachowaną w Niemczech wieżą mostową z XIV wieku.

Drewniany most istniał już w 1160 roku, zbudowany przez księdza Gottfrieda von Beselich, i został zniszczony przez powodzie rzeki Lahn w 1255 i 1306 roku. Kamienny most wzniesiono w latach 1315–1354 z dwiema wieżami i szerokością około 6 metrów. Arcybiskup Baldwin Luksemburski zezwolił w 1344 roku na pobieranie cła, które cesarz Karol IV potwierdził w 1357 roku i które pobierano do 1905 roku. Most został częściowo wysadzony w 1945 roku i odbudowany w latach 1947/48.

Kamienna figura świętego Jana Nepomucena, patrona mostów, została ustawiona po stronie górnej rzeki w 1966 roku. Naprzeciwko niej stoi kamienny krzyż ufundowany przez ocalałych z zarazy z 1349 roku. Rzeźbiona głowa w przejeździe zewnętrznej wieży jest według miejscowej legendy skamieniałym poborcą myta, ukaranym za bezprawne opłaty.

Przez most prowadzi tylko zwężony pas ruchu pod zachowaną XIV-wieczną wieżą, sterowany sygnalizacją świetlną. Piesi korzystają z bocznych wsporników o szerokości 2,6 m dodanych w latach 1947/48 i poszerzonych w 1982/83. Most łączy stare miasto z brzegiem Westerwaldu; nowy most, około 200 m w dół rzeki, przejmuje ruch tranzytowy.

W przejeździe zewnętrznej wieży mostowej wmurowana jest kamienna głowa. Limburska legenda widzi w niej poborcę myta przeklętego przez podróżnego za bezprawne opłaty i zamienionego w kamień.