Burg Alsdorf, Średniowieczny zamek w Alsdorf, Niemcy.

Burg Alsdorf to dwuskrzydłowy zespół z cegły z ciemnoczerwoną powłoką, skrzydła ustawione pod kątem prostym mają dwie kondygnacje pod dachami z łupka. Najstarszą częścią jest 23-metrowa okrągła wieża w narożniku północno-wschodnim, o murach grubych u podstawy na 1,72 m, zwieńczona ośmiobocznym łupkowym hełmem z zamkniętą latarnią. Skrzydło południowe ma dwa szczyty schodkowe i pochodzi z 1724 roku; skrzydło wschodnie, datowane kotwami ściennymi na 1617 rok, ma na południowym końcu małą półwieżę.

Gottfried von Lovenberg jest poświadczony dokumentami jako pan Alsdorfu w 1150 roku; jego ród władał zamkiem przez siedem pokoleń, aż do śmierci Hilgera von Lovenberga w 1404 roku. Jego córka Agnes poślubiła Arnolda von Hoemen w 1417 roku, a w 1478 roku zamek przeszedł przez Johannę von Hoemen na ród von Harff, który panował prawie dwa stulecia. Następnie przyszli von Blanckartowie, a w 1935 roku właścicielem zostało miasto Alsdorf.

Nazwa nawiązuje do władztwa Alsdorf, od 1150 w rękach Gottfrieda von Lovenberg, a następnie rodów von Hoemen, von Harff i von Blanckarts. Nad południowymi drzwiami skrzydła wschodniego widnieje herb sojuszniczy Alexandra Adolfa von Blanckarta i Marii Florentiny von Wachtendonk-Germenseel z młotem i lilią oraz datą 1723, upamiętniający ich przebudowę. Park jest ogólnodostępny i bezpłatny.

Zamek stoi w centrum Alsdorfu, otoczony małym parkiem dostępnym swobodnie i bezpłatnie. Główny budynek mieści dziś instytucje miejskie, więc zwiedzanie skupia się na elewacjach i parku. Przy skrzydłach zachowały się dwa budynki dawnego przedzamcza: wozownia z początku XVIII wieku i budynek bramny.

W sklepionej piwnicy Remizy z początku XVIII wieku dwunastu członków bandy Bockreiter czekało w 1775 roku w celach na wyrok pana zamku. Okrągła wieża, najstarsza część założenia, ma 23 metry wysokości, a jej mur zwęża się z 1,72 do 1,15 metra; do 1925 roku mieściła kaplicę zamkową.