Tianjin Great Mosque, Historyczny meczet w dzielnicy Hongqiao, Chiny.

Wielki Meczet w Tianjinie stoi przy ulicy Qingzhen w dzielnicy Xiaohuoxiang (dzielnica Hongqiao) i zajmuje 5000 m². Sala modlitw o powierzchni 890 m² łączy cztery bryły w układzie „goulian da”: przedsionek, dwie hale z dachem czterospadowym i część tylną, na której wznosi się pięć pawilonów z kopułami; południowy i północny noszą napisy „Wangyue” i „Xuanzhi”.

Meczet założono w 1664 roku, w pierwszym roku panowania Shunzhi, a w 1679 roku powiększono salę modlitw do ponad 30 przęseł. Druga rozbudowa zaczęła się w 1801 roku, finansowana przez miejscowego dobroczyńcę Shi Yiguanga i ukończona w 1802 roku. Później dodano kamienną platformę i łaźnię (1852), dwa pawilony i bramy (1865) oraz mur osłonowy (1905).

Belki i kolumny sali modlitw noszą 31 chińskich tablic i 8 dystychów oraz 18 tablic i cztery dystychy arabskie. Inskrypcje ufundowali książęta Qing, tacy jak Chun, Li i Su, a także urzędnicy i uczeni hui. Nad ścianą osłonową znajduje się biała marmurowa tablica z czasów Qing z napisem „Hua Zhao Wu Ji”.

Sala modlitw ma 890 m², a wraz z 110-metrowym przedsionkiem 1000 m² i mieści około tysiąca wiernych. Ściana naprzeciw bramy ma 8,5 m wysokości, 14,6 m długości i 1,4 m grubości, a stoi na fundamencie z wielkich bloków kamiennych. Zwiedzający poruszają się po dziedzińcach i przestrzeniach zewnętrznych.

Podczas rewolucji kulturalnej spłonęła większość liczącego ponad 10 tys. woluminów księgozbioru meczetu; ośmiu imamów, wśród nich Zhang Shusen, ukryło ponad 130 woluminów, głównie rękopisów. Wśród ocalałych są dwa miniaturowe korany: jeden ma 3,5 cm długości, 2,2 cm szerokości i 1,1 cm grubości, czyli około połowy pudełka zapałek; drugi 2,2 na 1,8 na 1 cm, czyli jedną trzecią.