Wudalianchi Geological Park, Park geologiczny pochodzenia wulkanicznego w Heilongjiang, Chiny.

Park Geologiczny Wudalianchi to rozległy obszar chroniony na północnym wschodzie Chin ukształtowany przez działalność wulkaniczną, która stworzyła wiele formacji kraterów i pięć wzajemnie połączonych jezior. Krajobraz wykazuje różne tereny lawy, źródła termalne i formacje skalne widoczne wzdłuż ustanowionych ścieżek i punktów widokowych.

Dwanaście z czternastu wulkanów parku powstało między 12 mln a 1 mln lat temu. Dwa najmłodsze, w tym Heilongshan, wybuchły w latach 1719–1721 za panowania cesarza Qing Kangxi i są najnowszymi wulkanami Chin. Ta erupcja zatamowała rzekę Bai, a zablokowane koryto utworzyło pięć jezior. W 1989 roku park trafił na pierwszą listę chińskich geoparków narodowych, a 13 lutego 2004 roku został Geoparkiem Światowym UNESCO.

Nazwa Wudalianchi oznacza „pięć wielkich połączonych jezior”; jeziora płyną z południa na północ i noszą nazwy od Pierwszego do Piątego, a w miejscach połączeń są wodospady. Daurowie przychodzili pić ze źródła Nanquan, któremu przypisywano leczenie dolegliwości żołądkowych. Nanquan zalicza się obok źródeł Vichy we Francji i Północnego Kaukazu w Rosji do trzech wielkich źródeł zimnych świata.

Teren jest dostępny poprzez oznakowane ścieżki i platformy obserwacyjne, z ośrodkami informacji w kluczowych lokalizacjach. Noś wygodne buty i weź odzież dostosowaną do warunków pogodowych, ponieważ warunki mogą się zmieniać, a niektóre ścieżki mają nierówny teren.

Park zawiera przykłady niemal wszystkich skał, jakie może wytworzyć wulkan: bomby wulkaniczne, żużel, aglomeraty, aglomeraty spieczone i brekcje wulkaniczne, obok bazaltu Morza Kamieni. Ponieważ pola lawowe są rozległe i odsłonięte, geolodzy nazywają to miejsce „otwartym podręcznikiem wulkanologii”.