Bazylika Sheshan, kościół w Szanghaju, Chiny

Bazylika Sheshan to kościół na planie krzyża łacińskiego na szczycie wzgórza Sheshan w dzielnicy Songjiang w Szanghaju. Jej granitowa elewacja ma czerwone ceglane mury, kwadratową wieżę dzwonną o wysokości 38 m w południowo-zachodnim narożniku, zwieńczoną kopułą w kształcie oliwki i 4,8-metrowym brązowym posągiem Marii z Dzieciątkiem Jezus, oraz dach częściowo pokryty zieloną glazurowaną dachówką. Nawa ma 55,81 m długości i 24,68 m szerokości, strop o wysokości 16,46 m i 3000 miejsc siedzących; marmurowy ołtarz główny jest inkrustowany jadeitem i zdobiony złotem.

Francuscy jezuici kupili ziemię na Sheshanie na początku lat 60. XIX wieku i wznieśli na szczycie kościół według projektu brata Léona Mariota, poświęcony na początku lat 70. XIX wieku. Rozebrany w 1923 roku ustąpił miejsca obecnej bazylice, zaprojektowanej przez ojca Alphonse'a De Moerloose'a i nadzorowanej przez ojca François-Xaviera Diniza, budowanej w latach 1924–1935. Pius XII podniósł ją do godności bazyliki mniejszej 12 września 1942 roku.

Co roku w maju, w miesiącu maryjnym, tysiące katolików przemierza ustaloną trasę: modlitwa w kościele Zhongshan na zboczu, droga krzyżowa zygzakowatą ścieżką, msza w bazylice i na końcu Trzy Pawilony. Wierni rybacy tradycyjnie przypływali łodziami do podnóża wzgórza i cumowali je w pobliskich strumieniach.

Budynek jest dostępny dla odwiedzających do zwiedzania, a także do modlitw i usług religijnych. Zaplanuj swoją wizytę, aby uniknąć czasów, gdy odbywają się ceremonie religijne, jeśli preferujesz spokojną eksplorację.

Budynek nazywany jest „czterema bez”: bez gwoździ, drewna, stali i belek. Kamień przypływał statkiem z Fujianu do podnóża wzgórza, a potem wnoszono go ręcznie; pielgrzymi także nosili materiały. Na 38-metrowej wieży wznosi się owalna kopuła na 16 kolumnach, a na niej miedziana figura Madonny z Dzieciątkiem o wysokości 4,8 m i wadze 1,8 tony, poświęcona w 2000 roku.