Pavilion of Prince Teng, Historyczny pawilon w dzielnicy Donghu, Chiny

Pawilon Księcia Tenga stoi na wschodnim brzegu rzeki Gan na dwunastometrowej kamiennej platformie. Jego dziewięć kondygnacji, wykonanych ze zbrojonego betonu, nawiązuje do drewnianych form dynastii Song: ciemnoczerwone ściany i kolumny, zielono-białe malowane wsporniki pod piętrowymi dachami o podniesionych narożach. Jasne kamienne schody z balustradą prowadzą na podest z tablicami 滕王阁 i 阁王滕; niższa tablica cytuje 落霞与孤鹜齐飞秋水共长天一色.

Li Yuanying, brat cesarza Taizonga, wzniósł oryginalny budynek w roku 653 podczas swojego okresu jako gubernator Nanchang. Struktura była wielokrotnie niszczona przez wojny i pożary na przestrzeni wieków i odbudowywana w tym samym miejscu.

Nazwa pochodzi od Li Yuanyinga, mianowanego księciem Teng w 639 r., który zbudował pawilon jako swoją miejską rezydencję. Proza Wang Bo „Przedmowa do Pawilonu Księcia Teng”, napisana podczas spotkania w 675 r., rozsławiła budowlę. Niska tablica przy wejściu przedstawia dwuwiersz „Zachodzące słońce i samotna gęś lecą razem; jedna barwa, jesienna woda i długi przestwór nieba”.

Pawilon ma dziewięć kondygnacji; główna konstrukcja nawiązuje do songijskiego układu „trzy jasne, siedem ukrytych”, z otwartymi galeriami na jasnych poziomach wychodzącymi na rzekę Gan. Dojazd komunikacją miejską najlepiej zaplanować do stacji Wanshougong, a nie Tengwangge, gdyż droga pieszo jest krótsza. Pobliską ulicę Rongmen wypełniają sklepy z antykami i przyborami do pisania.

Obecna rekonstrukcja jest zgodna z planami Liang Sichenga, jednego z najbardziej wpływowych architektów Chin w XX wieku. Jego projekty opierały się na studiach historycznych obrazów i tekstów, ponieważ nie istniały już oryginalne rysunki.