Pizhi Pagoda, Pagoda buddyjska w Changqing, Chiny

Pagoda Pizhi to ośmiokątna, dziewięciopiętrowa wieża z cegły i kamienia, wysoka na 54 m, przy świątyni Lingyan w Changqing pod Jinanem. Rzeźbiona kamienna fasada stoi na cokole ozdobionym z czterech stron scenami buddyjskiego zaświatu i mąk piekielnych. Trzy pierwsze piętra mają balkony na wspornikach dougong; od czwartego do dziewiątego są tylko dachy pulpitowe. Całość wieńczy żelazna iglica.

Obecna struktura powstała między 1056 a 1063 rokiem podczas dynastii Song, aby zastąpić wcześniejszą wieżę z roku 753. Ta przebudowa pokazuje, jak ważne było to religijne miejsce dla regionu przez wiele wieków.

Nazwa Pizhi tłumaczy sanskryckie pratyeka, czyli buddę, który po śmierci Siakjamuniego osiąga oświecenie sam, bez nauczycieli i wspólnoty monastycznej. Budowniczowie z epoki Song poświęcili pagodę tym samoukom, co jest rzadkim motywem wśród chińskich pagód. Dziś widać to na rzeźbionym kamiennym cokole, którego cztery boki ukazują sceny buddyjskiego zaświata i piekielnych tortur.

Wewnątrz duży ceglany filar i ceglane schody prowadzą tylko do piątego piętra. Aby dotrzeć na szczyt i do żelaznej iglicy, trzeba użyć zewnętrznych krętych schodów. Taki układ jest rzadki w pagodach ceglanych, choć częsty w kamiennych.

Żelazny szczyt jest utrzymywany przez łańcuchy zakotwiczone w małych żelaznych posągach niebiańskich strażników na krawędziach narożnych. Ten układ, mający stabilizować szczyt, jest rzadko spotykany w pagodach z cegły, gdzie zewnętrzne schody i łańcuchy są niezwykłe.