Chaoyangmen, Brama dynastii Ming w dzielnicy Dongcheng, Chiny.

Chaoyangmen nie jest już stojącą bramą: wieżę bramną z czasów Ming wraz z platformą rozebrano w 1953 r., a wieżę łuczników w 1958 r., a miejsce jest dziś węzłem wschodniej Drugiej Obwodnicy. Wieża miała 31,35 m szerokości i 19,2 m głębokości oraz 32 m wysokości z platformą; barbakan miał 68 m szerokości i 62 m głębokości, z wieżą bramną i wieżą łuczników podobnymi do tych w Chongwenmen.

Chaoyangmen była początkowo bramą Qihua stołecznego Dadu z czasów Yuan. 14 września 1368 roku wojska Ming weszły przez nią do miasta, kończąc dynastię Yuan; później przemianowano ją ze względu na zwrócenie ku wschodzącemu słońcu. Wieżę łuczników zniszczyła japońska artyleria w 1900 roku, odbudowano ją w 1903. Barbakan rozebrano w 1915 roku pod kolej obwodową, wieżę bramną z podmurówką w 1953, a wieżę łuczników w 1958.

Brama zawdzięcza nazwę wschodniej orientacji, witając codziennie wschodzące słońce; nazywano ją też Qihuamen, nazwą z czasów Yuan wciąż używaną potocznie. Jako brama zbożowa Pekinu nosiła godło kłosa wyryte nad łukiem i przydomek Dumen, brama odpoczynku.

Sama brama już nie istnieje: w tym miejscu znajduje się dziś węzeł Chaoyangmen na wschodniej 2. obwodnicy, gdzie biegły dawniej fosa i mury. Linie 2 i 6 pekińskiego metra krzyżują się na stacji Chaoyangmen, której wyjścia wychodzą przy wiadukcie. Na zachód ulica Chaoyangmen Inner prowadzi w stronę Dongsi i Wangfujing, na wschód Chaoyangmen Outer ku dzielnicy Chaowai i świątyni Zhihua.

Samej bramy już nie ma: rozebrano ją w 1953 roku, a jej wieżę łuczniczą w 1958; dziś w miejscu murów i fosy biegnie Druga Obwodnica. Pozostała nazwa, noszona przez most, stację przesiadkową linii metra 2 i 6 oraz granicę dzielnic Dongcheng i Chaoyang.