Qinhuangdao Port, port morski w dzielnicy Haigang, Qinhuangdao, Chiny

Port Qinhuangdao rozciąga się wzdłuż linii brzegowej Zatoki Bohai z wieloma terminalami przeznaczonym do obsługi ładunków masowych i operacji żeglugi. Obiekt jest podzielony na różne strefy funkcjonalne, które zarządzają dziennym przewozem dużych statków.

Cesarz Guangxu zarządził otwarcie portu 26 marca 1898 roku, co przyspieszyło modernizację miasta. W 1952 roku administrację przejął rząd centralny, a w 1953 roku Ministerstwo Komunikacji objęło oficjalną kontrolę. Otwarta 28 grudnia 1988 roku linia kolejowa Datong–Qinhuangdao uczyniła port największym eksporterem węgla w Chinach; w 2001 roku przeładunek przekroczył 100 mln ton. Nabrzeże nr 7, używane od 1898 roku, wycofano w maju 2013 roku.

Port w Qinhuangdao eksportuje węgiel, ropę naftową i inne surowce energetyczne, a także drobnicę i kontenery. Jest głównym węzłem chińskiego korytarza transportu węgla z północy na południe, a jego przeładunek węgla jest traktowany jako barometr gospodarki narodowej. Port jest partnerski z Tomakomai w Japonii i Newcastle w Australii.

Port leży na zachód od zatoki Liaodong nad Morzem Bohai, na wschód od miasta Qinhuangdao, przy wschodnim końcu linii kolejowej Datong–Qinhuangdao. To czynny terminal węglowy i naftowy, więc ogląda się go z publicznych punktów, a nie z nabrzeży. Lód pojawia się zwykle od końca listopada do połowy marca, średnio przez 108 dni, a lód przybrzeżny ma 10–30 cm grubości.

Nabrzeże nr 7, używane od otwarcia portu w 1898 r., zostało wycofane z eksploatacji w maju 2013 r. i ma zostać przekształcone w atrakcję turystyczną. Przeładunki węgla uczyniły port barometrem gospodarki narodowej; dawniej obsługiwano tu co najmniej 50 statków dziennie.