Bus stop with telephone booth, Przystanek autobusowy w Biel, Szwajcaria.

Omnibushaltestelle mit Telefonkabine przy Krähenbergstrasse w Biel/Bienne to niewielka wiata zbudowana w 1931 roku przez architekta Ernsta Bergera i miejski urząd budowlany z żelbetu, pomalowana na żółto i niebiesko. Ma masywną tylną ścianę z ławką na całej długości, a kabina telefoniczna z epoki oraz niewielka fontanna z wylewką i prostokątną niecką służą jako boczne osłony przeciwwiatrowe. Dwustronne oświetlenie znajduje się za szkłem opalowym.

Zbudowany w 1931 roku, schronienie powstawało w okresie, gdy Biel rozszerzała swoją infrastrukturę transportu publicznego i komunikacji. Odzwierciedla modernizacyjny impuls tamtych czasów integrowania nowych usług miejskich.

Żółć i błękit w kontraście dopełniającym oraz dwustronne oświetlenie za szkłem opalowym to cechy stylu «Bieler Moderne». Nazwa pochodzi od wbudowanej z boku jako osłona przed wiatrem budki telefonicznej, typu ówcześnie powszechnego. Obok stoi drobna fontanna z wylewką i prostokątną misą.

Schronienie stoi przy przejeździe kolejowym, gdzie Krähenbergstrasse krzyżuje się z Waldrainstrasse, tuż obok torów, a nie w Madretsch Süd. To niewielka budowla przy drodze z masywną tylną ścianą, biegnącą wzdłuż niej ławką oraz fontanną z wylewką i prostokątną niecką; budka telefoniczna i fontanna służą jako boczna osłona od wiatru. Jako obiekt chroniony ogląda się go z chodnika, a nie jako obsługiwany przystanek.

Schronienie należy do najmniejszych i najskromniejszych przystanków wzniesionych przez miejski urząd budowlany w Biel w okresie Bieler Moderne. Dwustronne oświetlenie kryje się za okładziną z mlecznego szkła, detal łatwy do przeoczenia od strony ulicy. W 2003 roku budowlę wpisano do inwentarza architektonicznego kantonu jako wartą zachowania.