Sarangapani Temple, Świątynia hinduistyczna w Kumbakonam, Indie

Świątynia Sarangapani jest największą świątynią wisznuicką w Kumbakonam w Tamil Nadu, otoczoną granitowym murem. Jej jedenastopiętrowy radżagopuram ma 173 stopy (53 m) wysokości, a wewnątrz stoją jeszcze pięć mniejszych gopuramów. Centralna świątynia ma formę kamiennego rydwanu z końmi, słoniami i kołami, do której prowadzi sala o 100 filarach; zbiornik Potramarai leży przed zachodnim wejściem.

Miejsce mogło być osadą wisznuicką już w VII lub VIII wieku, a najstarsze inskrypcje pochodzą z późnego okresu Ćolów, z X–XII wieku. Władcy Widżajanagary i Najaków rozbudowali świątynię między XV a XVII wiekiem, a za Najaków w XVII wieku związano z nią wisznuicką mathę. Przebudowy z czasów Ćolów i Widżajanagary sprawiły, że pierwotna sanktuarium nie przetrwała. 13 lipca 2015 roku odbyła się kumbhabhiszeka.

Nazwa Sharngapani pochodzi od sanskryckiego sharanga, łuku Wisznu, i pani, ręka. Świątynia jest jednym z 108 Divya Desamów opiewanych przez świętych Alwarów, którzy nazywają bóstwo Kudanthai Kidanthan. Odbywa się tu dwanaście dorocznych świąt, a najważniejszym jest święto rydwanu w tamilskim miesiącu Chittirai.

Świątynia zwrócona jest na wschód, a zbiornik Potramarai leży przed wejściem zachodnim, więc wybierz stronę, od której podchodzisz. Sześć codziennych rytuałów odbywa się od 5:30 do 21:00. Do sanktuarium prowadzi sala o 100 filarach; oba wejścia, Uttarayana i Dakshinayana, są otwarte po pół roku, pierwsze od połowy stycznia do połowy lipca.

Dwa wozy procesyjne świątyni są najwyższe w Tamil Nadu: każda podstawa waży 300 ton, a cała konstrukcja z kołami około 500 ton. Stoją poza rajagopuram i podczas święta Chittirai są ciągnięte wokół świątyni. Samo centralne sanktuarium zbudowano na kształt wozu, z kamiennymi końmi, słoniami i kołami.