Zapora Hirakud, Elektrownia wodna w Sambalpur, Indie
Hirakud to elektrownia wodna na rzece Mahanadi w Odiszy, rozciągająca się na długości 4800 metrów i wznoszącą się do 61 metrów wysokości. Dwie wieże obserwacyjne na obu końcach oferują zwiedzającym rozległe widoki na sztuczne jezioro i okoliczne wzgórza.
Sir Hawthorne Lewis, gubernator Odishy, położył kamień węgielny 15 marca 1946 roku, a Jawaharlal Nehru wylał pierwszy beton 12 kwietnia 1948 roku. Zaporę ukończono w 1953 roku, a Nehru zainaugurował ją 13 stycznia 1957 roku. Napełnienie zbiornika wysiedliło 22 000 osób i zatopiło 200 świątyń.
Dwie wieże widokowe na końcach zapory noszą nazwy Gandhi Minar i Jawahar Minar. W Chiplima, 22 km w dół rzeki, woda pokonuje naturalny próg o wysokości od 24 do 37 m, wykorzystywany do produkcji energii; okolicę zamieszkują głównie rybacy, których bóstwo Ghanteswari jest czczone w pobliskich miejscowościach.
Zapora leży około 10 km od Sambalpur; główny odcinek rozciąga się na 4,8 km między wzgórzami Laxmidungri i Chandili Dunguri, a wały dodają po 21 km z każdej strony. Na obu końcach głównej zapory stoją dwie wieże widokowe, Gandhi Minar i Jawahar Minar. Elektrownia I znajduje się u stopy zapory, a elektrownia II w Chipilima, 19 km na południowy wschód.
Ponad 200 starych świątyń leży pod zbiornikiem i częściowo wynurza się w suche letnie miesiące, gdy poziom wody opada. Cattle Island w zbiorniku jest domem dla dzikich bydła pochodzących od zwierząt porzuconych podczas przesiedlenia.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 662 współtwórców z całego świata.
