Convento de Santa Catalina de Zafra, zabytek w Grenadzie, w Hiszpanii

Convento de Santa Catalina de Zafra to klasztor w Granadzie ukończony w 1540 roku, składający się z wielu budynków ułożonych wokół dziedzińców i ogrodów. Kościół wykazuje architekturę mudéjar łączącą elementy chrześcijańskie i mauretańskie, ze wejściem w stylu renesansowym ozdobionym wizerunkiem Świętej Katarzyny i herbami rodzinnymi.

Ufundowany w 1520 roku przez wdowę po Hernandzie de Zafra, sekretarzu Monarchów Katolickich, na domach odstąpionych przez Koronę z dóbr szlachty nasrydzkiej. Klasztor dominikanek ukończono w 1540 roku. Jego kościół w stylu mudejar z klasycystycznym portalem szkoły Diego de Siloé spłonął w 1678 roku.

Klasztor jest poświęcony świętej Katarzynie ze Sieny, której posąg stoi w niszy nad renesansowym portalem, otoczony herbami fundatorów. Wnętrze obejmuje refektarz i Salę de Profundis, należące do pomieszczeń wokół niewielkiego prostokątnego wirydarza, którego dolne arkady wspierają się na toskańskich kamiennych kolumnach.

Klasztor zajmuje cały prostokątny kwartał u stóp Carrera del Darro, a kościół znajduje się po południowej stronie wewnętrznego ogrodu-warzywnika. Prostokątny wirydarz o wymiarach około 8 na 11 metrów ma toskańskie kamienne kolumny na cokole, a wychodzą na niego refektarz i Sala de Profundis. Kościół ma dwa chóry u stóp jednej nawy i kwadratową kaplicę główną nakrytą gipsową kopułą na pendentywach.

Klasztor wznosi się na domach odstąpionych przez Koronę z dóbr należących niegdyś do szlachty nasrydzkiej, dlatego obok chrześcijańskich zachowały się elementy dekoracji islamskiej. Prostokątny wirydarz o wymiarach około 8 na 11 metrów ma na parterze arkady na toskańskich kamiennych kolumnach osadzonych na cokole.