Cerro de los Almadenes, Stanowisko archeologiczne w Otero de Herreros, Hiszpania

Cerro de los Almadenes to rzymskie stanowisko górniczo-metalurgiczne na granitowym wzgórzu w Otero de Herreros w prowincji Segovia. Wzgórze leży między Arroyo de la Escoria na północy a Arroyo del Quejigal na południu, gdzie znajdują się wyloty sztolni, hałdy i kanały wodne. Skarn w granicie zawiera żyły miedzi, które były eksploatowane.

Claude Domergue jako pierwszy archeolog umieścił Cerro de los Almadenes na mapie jako jedyne miejsce produkcji miedzi w północnej Mesecie w okresie wczesnego cesarstwa. Na zachodnim zboczu znalazł sztuczne tarasy z fragmentami italijskiej terra sigillata, które powiązał z możliwym obszarem zamieszkania. 9 czerwca 2022 roku Junta de Castilla y León uznała wzgórze za dobro kultury (Bien de Interés Cultural).

Wzgórze było ośrodkiem obróbki metali przez wiele pokoleń, a lokalnie znane było jako miejsce, gdzie wydobywano miedź i przetwarzano metal. Ślady tej pracy pozostają dziś widoczne w krajobrazie, odzwierciedlając umiejętności ludzi, którzy tam pracowali dawno temu.

Stanowisko leży między dwoma strumieniami: Arroyo de la Escoria na północy, obecnie wyschniętym, i Arroyo del Quejigal na południu, którego bardziej strome zbocze zatrzymuje nieco wody po zimie. Wzgórze to otwarta, wypasana dehesa z małymi dębami korkowymi i quejigos nad strumieniami. Teren wokół wylotów sztolni, hałd i kanałów jest nierówny, więc potrzebne są mocne buty i ostrożność.

Claude Domergue jako pierwszy archeolog umieścił Cerro de los Almadenes na mapie Półwyspu Iberyjskiego: w pracy o kopalniach rzymskich wskazuje to miejsce jako jedyny ośrodek wydobycia miedzi w środkowej części północnej Mesety we wczesnym cesarstwie. Na zachodnim zboczu odnotował sztuczne tarasy z fragmentami italijskiej terra sigillata, które wiązał z możliwym obszarem zamieszkania. Otero de Herreros oddało mu hołd 26 czerwca 2016 roku.