Església de Sant Ramon de Penyafort, Neogotycki kościół w Dreta de l'Eixample, Hiszpania

Església de Sant Ramon de Penyafort to jednonawowy kościół gotycki z siedmioboczną absydą i pięcioma przęsłami sklepień krzyżowo-żebrowych, przeniesiony kamień po kamieniu na Rambla de Catalunya. Joan Martorell odbudował go w latach 1882–1890: podniósł sklepienia, otworzył piętnaście nowych ostrołukowych okien i dodał neogotycką fasadę z trzema ostrołukami, rozetą i rzeźbą Matki Boskiej Różańcowej autorstwa Maximí Sala.

Kościół powstał jako Santa Maria de Montsió, fundacja augustianów, której budowę rozpoczęto w 1388 roku i prowadzono do początku XV wieku; w 1423 roku zespół kupiły dominikanki. W latach 1882–1890 zleciły Joanowi Martorellowi przeniesienie kamień po kamieniu kościoła, krużganków i sali kapituły na Rambla de Catalunya, podnosząc sklepienia i otwierając piętnaście nowych ostrołukowych okien. Uszkodzony w wojnie domowej zespół opuściła w 1945 roku wspólnota, przenosząc się do Esplugues de Llobregat z krużgankami; sala kapituły zniknęła, a kościół stał się parafią pod wezwaniem Ramona de Penyaforta.

Kościół zachował nazwę dawnej siedziby: Santa Maria de Montsió, klasztoru augustianów przy ulicy Montsió w Dzielnicy Gotyckiej, którego kościół zaczęto budować w 1388 r. W 1423 r. kompleks przejęły dominikanki i przeniosły go tutaj. Ołtarz z 1950 r. autorstwa Claudiego Riusa przedstawia sceny z życia Ramona de Penyafort, m.in. podróż z Majorki do Barcelony na płaszczu.

Kościół znajduje się na skrzyżowaniu Rambli Catalunya w dzielnicy Eixample i jest łatwo dostępny transportem publicznym. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić harmonogram nabożeństw, ponieważ mogą one wpłynąć na godziny otwarcia.

Łacińska inskrypcja nad wejściem brzmi „Florens ut rosa fragans sicut lilium”. Figurę Matki Bożej Różańcowej powyżej wykonał Maximí Sala i Sánchez. Obecny ołtarz główny, dzieło Claudiego Riusa (1950), przedstawia sceny z życia Ramona de Penyafort, m.in. jego podróż z Majorki do Barcelony na własnym płaszczu.