Iglesia de Santa María de la Oliva, Kościół gotycki w Lebriji, Hiszpania

Iglesia de Santa María de la Oliva to kościół gotycki w Lebriji z trzema nawami oddzielonymi filarami z ostrymi łukami podkowiastymi. Budynek zachowuje cztery sekcje z jego pierwotnej konstrukcji średniowiecznej i wykazuje złożony rozwój architektoniczny na przestrzeni kilku wieków.

Kościół wzniesiono w drugiej połowie XIII wieku za panowania Alfonsa X, a od 1475 do końca XVI wieku rozbudowano: Francisco Rodríguez kierował pracami do 1503 roku, a Hernán Ruiz II zaprojektował zakrystię w 1568 roku. Trzęsienie ziemi w Lizbonie w 1755 roku zniszczyło dzwonnicę, odbudowaną w latach 1756–1778. W 1931 roku kościół uznano za monument.

Ołtarz główny wykonał Alonso Cano w latach 1629–1631, z kolosalnym porządkiem architektonicznym zwieńczonym w attyce Ukrzyżowanym. Rzeźbiona przez Cano Virgen de la Oliva jest przez wielu uważana za jego najlepsze dzieło; obrazy namalował Pablo Legot. Tabernakulum i niszę Matki Bożej wykonał Juan Santa María Navarro.

Kościół znajduje się na Plaza del Rector Merina i utrzymuje regularne godziny wizyt, z przewodnikami dostępnymi dla zainteresowanych grup. Warto wcześniej sprawdzić, czy specjalne godziny lub święta mogłyby wpłynąć na dostęp do wnętrza.

Wieża zastąpiła dzwonnicę zniszczoną przez trzęsienie ziemi w Lizbonie w 1755 roku; wzniesiono ją w latach 1756–1778, z pierwszą kondygnacją kamienną, a pozostałymi ceglanymi. Z powodu sylwetki nazywana jest potocznie „la Giraldilla”, od Giraldy w Sewilli. Chrzcielnica pochodzi z Flandrii.