Famara, Masyw górski i klify w Teguise i Haría, Lanzarote, Hiszpania

Famara to masyw wulkaniczny na północy Lanzarote, wschodnie zbocze wulkanu z miocenu, którego klify są pozostałością kaldery o średnicy około dziesięciu kilometrów, ze środkiem na południe od La Graciosa. Masyw ciągnie się 23 km przez Teguise i Haríę i osiąga 671 m w Peñas del Chache. Jego zachodnie zbocze opada klifem nad plażę Famara i Atlantyk, z warstwami szarobrązowej, rdzawej i fiołkowej skały pociętej erozją.

Famara ukształtowała się miliony lat temu w okresie miocenu przez wybuchy wulkaniczne, które utworzyły bazaltowe klify widoczne dziś. Te starożytne formacje lawy świadczą o potężnej wulkanicznej przeszłości Lanzarote i nadal definiują krajobraz.

Na szczycie masywu stoi Ermita de Nuestra Señora de las Nieves, kaplica historycznej patronki Lanzarote, do której mieszkańcy wyspy pielgrzymują. Nazwa Famara określa też plażę u stóp klifów, wyznaczającą północną granicę El Jable, piaszczystego pasa sięgającego do środka wyspy.

Najłatwiej jest jechać z Haría drogą LZ-10, z parkowaniem dostępnym na kilku punktach widokowych wzdłuż trasy. Noś wygodne buty, weź ze sobą dużo wody i windbreaker, ponieważ warunki mogą być wietrzne, a ścieżki są głównie nieutwardzone.

Klify Famara to zerodowane pozostałości kaldery o średnicy około dziesięciu kilometrów, której środek leży na południe od La Graciosa. W pobliżu masywu znajduje się stanowisko Valle Grande, gdzie znaleziono jaja nielotnych gatunków ptaków, czego dotąd nie wyjaśniono. Nadbrzeżna równina u stóp klifów kryje około dziesięciu endemicznych gatunków roślin, odizolowanych od ponad miliona lat.