Monasterio de Santo Domingo, Klasztor z XIII wieku w Caleruega, Hiszpania.

Królewski klasztor Santo Domingo de Guzmán w Caleruega jest głównie romański z XII wieku, z późniejszymi gotyckimi i barokowymi częściami. Krużganek ma romańskie skrzydło i skrzydła z XIII wieku, górną kondygnację z XVIII wieku oraz głęboką studnię na dziedzińcu. Kościół z XVI wieku zastąpił kościół gotycki, z którego pozostał tylko chór mniszek.

Król Alfons X Kastylii założył ten klasztor w 1266 roku i nadał mienie Caleruega zakonnicom dominikańskim jako opiekunkom miejsca urodzenia Świętego Dominika. To królewskie mecenat pozwoliło społeczności rosnąć i stopniowo dodawać cechy architektoniczne z różnych okresów przez kolejne wieki.

Co roku w sierpniu zakonnice opiekują się figurami religijnymi noszonymi w procesji, finansowanymi z pieniędzy licytowanych podczas odpustów w prowincji. Od 2009 roku Caleruega odtwarza nadanie privilegio rodado przez Alfonsa X: cała wioska ubiera się historycznie, a jedna z zakonnic gra przeoryszę Doñę Todę Martínez. Wspólnota prowadzi też sklepik z ciastkami.

Klasztor jest domem zakonnic dominikańskich, które z chęcią powitają odwiedzających w czasach modlitwy i mogą dzielić się informacjami o Świętym Dominiku i tradycjach zakonnych. Najlepiej sprawdzić godziny odwiedzin z wcześniejszym wyprzedzeniem i zaplanować wizytę wokół harmonogramów liturgicznej modlitwy, aby doświadczyć aktywnej społeczności zakonnej.

Klasztor przechowuje w swoim archiwum przywilej rodado, który Alfons X podarował mniszkom 10 lipca 1266 roku. Na mocy tego dokumentu przeorysza została panią Caleruegi: wspólnota zarządzała miasteczkiem i co styczniu mianowała urzędników, wręczając im laski urzędowe.