Convento de Santa Clara de Santiago de Compostela, Klasztor w Santiago de Compostela, Hiszpania.

Convento de Santa Clara to klasztor klauzurowy klarysek przy Rúa de San Roque w Santiago de Compostela. Kościół, do którego prowadzi mały ogród za fasadą kurtynową z 1719 roku autorstwa Simóna Rodrígueza, ma plan krzyża łacińskiego, jedną nawę i kopuły nad skrzyżowaniem. Granitowy budynek został gruntownie przebudowany w XVII i XVIII wieku.

Założony w 1260 roku poza północnymi murami Santiago de Compostela, Santa Clara był pierwszym klasztorem klarysek w Galicji, wspieranym przez Jolantę Aragońską, żonę Alfonsa X Mądrego, stąd tytuł „Real”. Izabela z Granady, wnuczka Boabdila i przeorysza klasztoru, sfinansowała prace w XVI wieku. Pedro Arén, Gabriel Domínguez, Domingo de Andrade i Simón Rodríguez przebudowali go w XVII i XVIII wieku, kończąc w 1719 roku.

Trzynaście sióstr klarysek nadal mieszka w klasztorze i utrzymuje się z haftu, prasowania oraz prac złotą nicią zamawianych przez kościoły, osoby prywatne, a nawet drużyny piłkarskie. Miejscowa tradycja głosi, że zaniesienie kosza jajek do klasztoru klarysek odpędza deszcz w dniu ślubu.

Kościół można zwiedzać tylko przed i po mszach, odprawianych codziennie o 19:00; różaniec odmawiany jest o 18:30. Obszary klauzury nie są udostępnione zwiedzającym, więc dostęp ogranicza się do kościoła.

Kościół zachowuje trzy ślady średniowiecznego klasztoru: granitową ambonę ostrołukową, figurę Matki Boskiej od Kluczy i herby fundatorów. Trzynaście klauzurowych klarysek nadal przyjmuje zlecenia, haftując złotem dla kościołów, osób prywatnych, a nawet drużyn piłkarskich.