Segorbe Aqueduct, Castle and Walls, Średniowieczny kompleks obronny w Segorbe, Hiszpania

Zamek, akwedukt i mury Segorbe tworzą zespół na jednym ze wzgórz miasta, w comarce Alto Palancia. Zamek de la Estrella, czyli de Sopeña, jest w ruinie i częściowo odrestaurowany, stanowi własność gminną i leży w strefie parkowej. Z akweduktu pozostały trzy pełne arkady o ostrych łukach z ciosów kamiennych oraz ślady czterech innych, w obrębie zabudowy miasta.

Niektórzy autorzy datują fundamenty zamku na osadę iberyjską odbudowaną w czasach rzymskich; na tym samym wzgórzu zakłada się rzymski rdzeń obronny, a obecność Wizygotów nie jest udokumentowana. Źródła pisane poświadczają muzułmański alkazar i jego gubernatora. Nawrócony na chrześcijaństwo Zayd Abu Zayd zdobył Segorbe w 1245 r. na mocy układu lennego z 1229 r. z Jakubem I. Zespół przeżywał rozkwit w XV w., podupadł, gdy książęta Segorbe przenieśli rezydencję do miasta, i został wzmocniony podczas wojen karlistowskich.

Wieża Botxí zawdzięcza nazwę katowi, który w niej mieszkał, a brama Verònica – wizerunkowi Świętego Oblicza przechowywanemu w jej wnętrzu. Wzgórze zamkowe jest dziś gminnym parkiem o funkcji turystycznej, a zachowane odcinki murów ciągną się między ulicą del Argén a początkiem passeig de Sopeña.

Zamek leży na wzgórzu nad miastem, dokąd prowadzą stromo wznoszące się ulice ze starego miasta. Odcinki murów i łuki akweduktu odnaleźć można w ulicach starego miasta, zwłaszcza przy calle del Argén i na początku passeig de Sopeña.

Z akweduktu zachowały się trzy pełne arkady o ostrych łukach z ciosów kamiennych oraz resztki czterech kolejnych, w środku zabudowy miejskiej, a nie na otwartym terenie. Zamek jest częściowo ruiną, bo jego kamień wykorzystano przy budowie szpitala i Casa de la Misericordia.