Gola del Ter, Ujście rzeki w Torroella de Montgrí, Hiszpania.

Gola del Ter to obecne ujście rzeki Ter w gminie Torroella de Montgrí, między plażą Pletera na północy a plażą Fonollera na południu. Koryto przecina piasek i niskie wydmy, a wzdłuż brzegów rosną lasy łęgowe i roślinność słonolubna, taka jak soliród i tamaryszek.

Ter uchodził niegdyś do morza w trzech miejscach; północne ramię odcięto około 1302 roku koło Canet de la Tallada pracami zleconymi przez hrabiego Empúries Ponç Hug IV, co wywołało spór sądowy z królem Jaume el Just, panem Torroelli. Powódź w 1311 roku przerwała wały i rzeka odzyskała ramię ku północnemu wschodowi. Przez stulecia Ter miał dwa ujścia, Ter Vell i Gola, z wyspą deltową pośrodku, aż w XVIII wieku odcięto północne ramię, by wykorzystać wyspę rolniczo.

Ujście leży między plażą Pletera, przedłużeniem plaży l'Estartit, a plażą Fonollera. Otaczające je lasy łęgowe i zbiorowiska halofilne — solirody, tamaryszki i szuwary sitowe — są badane, ponieważ w ostatnich latach rozprzestrzeniły się tam gatunki inwazyjne, takie jak Cortaderia selloana i Carpobrotus edulis.

Ujście leży między plażą la Pletera, przedłużeniem plaży l'Estartit, na północy a plażą la Fonollera na południu, w gminie Torroella de Montgrí. Otaczające wydmy utrwalono w XIX wieku; od budowy zapór Sau i Susqueda w połowie XX wieku dopływ osadów się zmniejszył.

Ter uchodził niegdyś do morza w trzech miejscach: oprócz Goli jedno między l'Escala a Sant Martí d'Empúries i jedno koło l'Estartit, dzisiejsze Ter Vell, z przybrzeżnymi lagunami pomiędzy nimi. Północne ramię odcięto około 1302 roku przy Canet de la Tallada pracami hrabiego Empúries Ponça Huga IV, o które spierał się z królem Jaume el Just.