Plaza de toros de Campofrío, Historyczna arena do walk byków w Campofrío, Hiszpania

Plaza de toros de Campofrío to okrągła arena z 1716 roku. Wewnętrzny mur barierowy ma 53,70 m średnicy, 40 cm grubości i 1,25 m wysokości; koncentryczny mur zewnętrzny tworzy stopień widowni o szerokości 1,2 m i wysokości 1,60 m, a między nimi biegnie callejón o szerokości 2,05 m. Główne wejście skierowane jest na zachód, naprzeciwko zagród dla byków.

W 1716 roku członkowie Cofradía de Santiago Apóstol i mieszkańcy, wówczas zależni od Araceny, poprosili tamtejszą radę (Cabildo) o zgodę na budowę okrągłej areny z kamienia na gruncie zwanym Navalmentiño; prace ruszyły jeszcze tego lata. Campofrío otrzymało tytuł samodzielnego miasta dopiero w 1753 roku, na mocy przywileju króla Ferdynanda VI. Arena jest Bien de Interés Cultural od lipca 2016 roku i od 2001 roku należy do Unión de Plazas de Toros Históricas.

Bractwo Santiago Apóstol, które od niemal stu lat organizowało w wiosce walki z bykami, zbudowało arenę w 1716 roku; jej dzieje są dziejami tej cofradíi. Od 2001 roku należy do Unión de Plazas de Toros Históricas, a w lipcu 2016 roku została wpisana jako Bien de Interés Cultural do Catálogo General del Patrimonio Histórico Andaluz.

Budowla stoi wolno ze wszystkich stron; główne wejście zwrócone jest na zachód, a loża prezydialna leży naprzeciwko zagród dla byków. Callejón o szerokości 2,05 m oddziela mur bariery od trybun i służy jako wejście i wyjście. Arena znajduje się na skraju wsi, na terenie zwanym niegdyś Navalmentiño.

Arena trafiła na los Narodowej Loterii z losowania nr 9 z 18 marca 1971 r., gdy loteria ilustrowała zabytki; wybrano ją ze względu na wiek. Od tamtej pory w arenie odbywały się mistrzostwa w strzelaniu do rzutków, kort tenisowy, koncerty i sesje astronomiczne.