Església de Sant Vicenç de Sarrià, Kościół neoklasycystyczny w Sarrià, Hiszpania.

Església de Sant Vicenç de Sarrià to neoklasycystyczny kościół o trzech nawach i pięciu przęsłach, którego nawa główna jest przykryta sklepieniami kolebkowymi na kwadratowych korynckich filarach. Zamknięte prosto prezbiterium mieści rzeźbiony tabernakulum Lluísa Boneta i Garíego oraz freski z życia św. Wincentego autorstwa Josepa Obiolsa.

Kaplica jest poświadczona w 987 roku; kościół romański konsekrował w 1147 biskup Guillem de Torroja, a kościół gotycki konsekrowany w 1379 mieścił ołtarz namalowany przez Jaume Hugueta, dziś w MNAC. Josep Mas i Dordal zaprojektował obecny kościół w 1779; dekret królewski z 1781 pozwolił na budowę w latach 1781–1816, poświęcony w 1789. Pożar w 1936 zniszczył wnętrze; Lluís Bonet i Garí odrestaurował go w 1940.

Parafia leży na Camí de Mar szlaku Camino de Santiago, o czym świadczy muszla św. Jakuba w wieńcu laurowym na belkowaniu głównego portalu. Wnętrze kryje w transepcie ołtarz różańcowy rzeźbiony przez Agustí Pujola w latach 1617–1619; uszkodzony w wojnie domowej, został przerobiony w 1914 roku.

Główne wejście otwiera się na plaça de Sarrià, u zbiegu carrer Major de Sarrià i passeig de la Reina Elisenda de Montcada; transept i prezbiterium przylegają do sąsiednich działek, dlatego wchodzi się od strony placu. Z dwóch planowanych ośmiobocznych wież zbudowano tylko południową; północna pozostała niedokończona. Do wnętrza prowadzi narteks pod chórem, jak w kościołach ignacjańskich.

Z dwóch planowanych ośmiobocznych wież zbudowano tylko południową; północna pozostała niedokończona. Pożar w 1936 roku zniszczył wnętrze, a dwa dzwony przetopiono na armaty. Środkowy człon fasady wykonano z obrobionego kamienia z Montjuïc.