Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria, Klasztor cysterski w Casbas de Huesca, Hoya de Huesca, Hiszpania

Monasterio de Nuestra Señora de la Gloria to klasztor cysterski założony w 1173 roku w Casbas de Huesca. Późnoromański kościół, konsekrowany w 1208 roku, ma plan krzyża łacińskiego, nawę z kolebkowym sklepieniem, trzy półkoliste apsydy i ośmiokątną kopułę nad skrzyżowaniem. Południowy portal (ok. 1200) ma tympanon z chryzmonem i jedenaście archiwolt; krużganek z XIV-XV wieku ma łuki ostrołukowe.

Klasztor został założony w 1173 roku przez hrabinę Orię z Pallars przy wsparciu jej męża Arnau Mira i biskupa Esteve'a z Sant Martí. Pozostał aktywnym ośrodkiem religijnym przez ponad 800 lat, doświadczając tylko dwóch krótkich zamknięć podczas rewolucji 1868 i wojny 1936.

Klasztor założyła w 1173 roku hrabina Oria de Pallars, a pierwsza przeorysza Isabel kierowała trzydziestoma szlachciankami do 1182 roku. Przeorysza Ana Francisca Abarca de Bolea (1672-1676) napisała po aragońsku dramat pasterski Vigilia y octava de San Juan. Od 1178 roku przeorysza sprawowała władzę sądowniczą cywilną i karną nad ziemiami klasztoru.

Klasztor znajduje się w Casbas de Huesca, w comarce Hoya de Huesca w Aragonii. Punktem wyjścia jest południowy portal z tympanonem z chryzmonem i jedenastoma archiwoltami; dalej rozciągają się wirydarz, sala kapituły i 10 000 metrów kwadratowych zabudowy. W 2004 roku zespół przeszedł w ręce prywatne, więc przed podróżą warto sprawdzić dostęp do wnętrz.

Sala kapitułna przechowuje dwie wmurowane w podłogę alabastrowe płyty grobowe z XIV wieku, należące do ksieni, nie do mnichów. Klasztor był żeńskim konwentem cysterskim od 1173 roku, a jego ksienie od 1178 roku sprawowały władzę sądowniczą cywilną i karną nad zależnymi wsiami.