Hermitage of Nuestra Señora de Olatz, Średniowieczna pustelnia w Azpeitia, Hiszpania.

Ermitaż Nuestra Señora de Olatz to budynek religijny w Azpeitii położony wzdłuż drogi prowadzącej do Sanktuarium Loioli. Struktura wyposażona jest w półokrągłe wejście i drewniany chór w wnętrzu.

Struktura pochodzi ze średniowiecznych czasów i służyła jako miejsce spotkań dla celów religijnych i administracyjnych w regionie. Do początku XVIII wieku lokalne zgromadzenia korzystały z tego miejsca na swoje posiedzenia.

Dziewica z Olatz została kanonicznie ukoronowana 21 września 1952 r. i obrana patronką wszystkich mieszkańców Azpeitii; nowenna przygotowuje święto Koronacji 18 grudnia, z mszą o 8 i zakończeniem o 17 różańcem i mszą. Matki przynoszą noworodki, a kobiety pragnące rodziny zostawiają ubranka dziecięce rozdawane potrzebującym. Gdy umiera mieszkaniec, bije dzwon hil kanpaia.

Ermitaż stoi w dzielnicy Izarraitz w Azpeitii, kilka metrów od sanktuarium Loiola, przy starej drodze łączącej miasto z Loiolą. Kamienne płyty wzdłuż tej drogi upamiętniają miejsce, którym codziennie przechodził Ignacy Loyola. Budynkiem opiekuje się Wspólnota Dam Katechetek Zgromadzenia Dolores Sopeña, którego klasztor przylega do kaplicy; między kaplicą a tzw. Casitą znajduje się ich mały prywatny cmentarz z grobem Dolores Rodríguez Sopeña i niszami wielu katechetek.

Figura Matki Bożej z Olatz została kanonicznie ukoronowana 21 września 1952 r. i obrana patronką wszystkich mieszkańców Azpeitii. Co roku nowenna poprzedza święto Koronacji 18 grudnia, rozpoczynające się mszą o 8.00 i kończące o 17.00 różańcem i mszą. Gdy umiera mieszkaniec, bije dzwon zmarłych hil kanpaia.